(سبب انتمائه إلى بني ذبيان) :

(Onun Beni Zübyân'a nispet edilmesinin sebebi):

İbn İshak dedi ki: Avf b. Lüey'e gelince, iddia edildiğine göre Kureyş'ten bir kervan içinde yola çıktı. Gatafân b. Sa'd b. Kays b. Aylân topraklarına vardığında yolculuğu ağırlaştı, geride kaldı. Beraberindeki kavminden olanlar ise yollarına devam ettiler. Bu sırada, Beni Zübyân nesebinde onun kardeşi sayılan Sa'lebe b. Sa'd geldi -Sa'lebe b. Sa'd b. Zübyân b. Bagîd b. Reys b. Gatafân'dır- ki Avf b. Sa'd b. Zübyân b. Bagîd b. Reys b. Gatafân da öyledir. Onu yanında alıkoydu, kızını nikahladı, onu himayesine aldı ve kendisiyle kardeş oldu. Böylece onun nesebi Beni Zübyân arasında yayıldı. İddia edildiğine göre, kavmi onu terk edip yola devam ettiğinde ağırlaşan Avf'a şu sözü söyleyen kişi de Sa'lebe idi:

"Ey Lüey oğlu, devenin dizginini benimle birlikte tut; kavmin seni bırakıp gitti, senin için konaklayacak bir yer de yok."

İbn İshak dedi ki: Bana Muhammed b. Ca'fer b. ez-Zübeyr yahut Muhammed b. Abdurrahman b. Abdullah b. Husayn rivayet etti ki, Ömer b. el-Hattâb şöyle demiştir: "Eğer Araplardan bir kabileye nesep iddiasında bulunacak yahut onları bize ilhak edecek olsaydım, Beni Mürre b. Avf'ı kendimize nispet ederdik. Zira o adamın -yani Avf b. Lüey'in- düştüğü durumu bildiğimiz gibi, onlarda da (Kureyş'e) benzerlikler bulunduğunu biliyoruz."