(رحلته إلى عمان وموته) :

(Umman'a Yolculuğu ve Ölümü)

İbn İshak dedi ki: Sâme b. Lüey'e gelince, Umman'a çıktı ve orada bulundu. Derler ki, onu Âmir b. Lüey çıkarmıştır; şöyle ki aralarında bir husumet olmuş, Sâme, Âmir'in gözünü çıkarmış, bunun üzerine Âmir onu korkutmuş, o da Umman'a çıkıp gitmiştir. Derler ki Sâme b. Lüey devesi üzerinde yol alırken, deve otlamak için başını yere eğdiği bir sırada bir yılan onun dudağını yakalayıp öyle bir sıktı ki deve yan üstü düştü; sonra yılan Sâme'yi de ısırıp öldürdü. Derler ki Sâme, ölümü hissettiğinde şöyle dedi:

"Ey göz, Sâme b. Lüey için ağla; Sâme'nin bacağına bir yılan yapıştı.

Sâme b. Lüey gibisini görmedim; devesi yüzünden öldürüldüğü gün.

Âmir'e ve Ka'b'a bir haberci ulaştırın; canım onlara özlem duyuyor deyin.

Eğer evim Umman'daysa, ben yine de Gâlib soyundanım; devesiz de çıkıp gittim.

Nice kadehi döktün ey Lüey oğlu, ölüm korkusuyla; oysa dökülmemesi gerekirdi.

Ölümleri savuşturmayı istedin ey Lüey oğlu; ama bunu isteyenin ölüme karşı gücü yoktur.

Gece yolculuğunun zorluklarını, güç ve çeviklikten sonra kötü bir hâlde bıraktım."

İbn Hişam dedi ki: Bana ulaştığına göre, onun evlatlarından biri Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'e gelip Sâme b. Lüey'e nesebini bağladı. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem: "Şair olan mı?" buyurdu. Ashabından biri dedi ki: "Ey Allah'ın Resûlü, sanki onun şu sözünü kastettin:

'Nice kadehi döktün ey Lüey oğlu, ölüm korkusuyla; oysa dökülmemesi gerekirdi.'"

Resûlullah: "Evet" buyurdu.