$ 1820 - عمر بن عبد العزيز (14/26)

1820 - Ömer bin Abdülaziz (14/26)

...Onu baban gibi gör; seninle aynı yaşta olanı kardeşin gibi, senden küçük olanı ise oğlun gibi gör. Bunlardan hangisine kötülük etmek veya kendisinden hoşlanmayacağı bir şeyi sende görmesini istersin? Ömer: "Hiçbirine, ey Abdullah!" dedi.

8757 - Bize Affan bin Müslim bildirdi, dedi ki: Bize Hammad bin Zeyd, Yahya bin Said'den nakletti; o da şöyle dedi: Ömer bin Abdülaziz şöyle buyurdu: "Dinini tartışmalara hedef kılan kimse, sık sık görüş değiştirir."

8758 - Bize Süleyman bin Harb bildirdi, dedi ki: Bize Ömer bin Ali bin Mukaddem, Abdürabbih'ten, o da Meymun bin Mihran'dan nakletti; o şöyle dedi: Bir gece Ömer bin Abdülaziz'in yanında gece sohbetindeydim. Konuştu ve öğüt verdi. Derken gözyaşını silen bir adamı fark etti ve sustu. Bunun üzerine ben: "Ey Müminlerin Emiri! Konuşmana dön, umulur ki Allah senin vasıtanla bunu duyan ve işiten kimseye fayda verir," dedim. O da: "Ey Meymun! Söz fitnedir; amelde bulunmak, kişi için sözden daha evladır," dedi.

8759 - Bize Süleyman bin Harb bildirdi, dedi ki: Bize Ömer bin Ali bin Mukaddem, Abdürabbih'ten, o da Meymun bin Mihran'dan nakletti; o şöyle dedi: Bir gece Ömer bin Abdülaziz'in gece sohbetindeydim. Dedim ki: "Ey Müminlerin Emiri! Gördüğüm bu tempoda nasıl hayatta kalabiliyorsun? Gündüzleri insanların ihtiyaçları ve işleriyle meşgulsün, şimdi de bizimlesin; sonra yalnız kaldığında ne yaptığını ise ancak Allah bilir." Meymun dedi ki: Sorumu cevapsız bıraktı ve şöyle dedi: "Ey Meymun! Ben insanlarla bir araya gelip görüşmeyi, akılların aşılanması (gelişmesi) olarak gördüm."

8760 - Bize Amr bin Asım bildirdi, dedi ki: Bize Sellam nakletti; Ömer bin Abdülaziz minbere çıkıp şöyle dedi: "Ey insanlar! Allah'tan korkup sakının; zira Allah korkusunda, O'nun dışındaki her şeyin bedeli (karşılığı) vardır, fakat Allah korkusunun yerini tutacak hiçbir şey yoktur. Ey insanlar! Allah'tan korkun; Allah'a itaat edene itaat edin, Allah'a isyan edene ise itaat etmeyin."

8761 - Bize Arim bin el-Fadl bildirdi, dedi ki: Bize Hammad bin Zeyd, Süfyan bin Said'den, o Mekkelilerden bir adamdan, o da Ömer bin Abdülaziz'den nakletti; Ömer şöyle buyurmuştur: "İlimsiz amel eden kimsenin bozduğu, düzelttiğinden çok olur. Sözünü amelinden saymayan kimsenin hataları çoğalır. Rıza azdır; müminin dayanağı ise sabırdır."

8762 - Bize Arim bin el-Fadl rivayet etti, dedi ki: Bize Hammad bin Zeyd, Yahya bin Said'den bildirdi; Ömer bin Abdülaziz şöyle demiştir: "Bugün işlerde hiçbir arzum kalmadı; ancak Allah'ın kazasının tecelli ettiği yerler müstesna."

8763 - Bize Arim bin el-Fadl bildirdi, dedi ki: Bize Hammad bin Seleme rivayet etti, dedi ki: Bize Muhammed bin Amr rivayet etti; Anbese bin Said, Ömer bin Abdülaziz'e şöyle dedi: "Senden önceki halifeler bize ihsanlarda bulunurlardı. Görüyorum ki sen bu malı nefsinden ve ailenden esirgedin. Bizim ise bakmakla yükümlü olduğumuz ailelerimiz var; bize izin ver de arazilerimize ve mülklerimize dönelim." Ömer: "Bilin ki bunu yapanınız bana en sevimli olanınızdır," dedi. Anbese arkasını dönüp giderken Ömer onu çağırıp şöyle buyurdu: "Ey Anbese! Ölümü çokça hatırla. Çünkü sen işinde ve maişetinde darlık içindeyken ölümü hatırlarsan bu sana genişlik getirir; ferahlık ve bolluk içindeyken ölümü hatırlarsan bu da seni ölçülü kılar (o bolluğu sana daraltır)."

8764 - Bize Ubeydullah bin Muhammed el-Kureşi et-Teymi bildirdi, dedi ki: Bize Umare bin Raşid rivayet etti, dedi ki: Muhammed bin Zübeyr el-Hanzali'den şöyle dediğini işittim: Ömer bin Abdülaziz'in yanına girdim -sanırım bir gece vaktiydi dedi-, kuru ekmek kırıntıları ile zeytinyağıyla akşam yemeği yiyordu. Dedi ki: "Yaklaş da ye." Ben: "Bu, soğuktan donmuş kimsenin yiyeceği ne kötü bir yemektir," dedim. Bunun üzerine bana şu şiiri okudu:

"Temim kabilesinden bir ölü öldüğünde, şayet onun yaşamasını istersen bir azık getir;

Ekmekle, etle, hurmayla ya da çizgili yün örtüye sarılmış o şeyle."

Sonra kafiyesi şöyle biten üçüncü bir beyit okudu:

"...Lokman bin Ad'ın kafasını yemek için."

Dedim ki: "Ey Müminlerin Emiri! Bu beytin o şiirde olduğunu sanmıyordum." Dedi ki: "Evet, o şiirdedir." Ubeydullah dedi ki: Bu beytin ilk mısrası şöyledir:

"Lokman bin Ad'ın kafasını yemek için, onu bir ay boyunca çakıl taşlarını taşırken görürsün."

8765 - Bize Ubeydullah bin Muhammed et-Teymi bildirdi, dedi ki: Babamdan ve başkalarından işittim, rivayet ediyorlardı ki: Ömer bin Abdülaziz halife olduğunda akrabalarına ödenen maaşları kesti ve ellerinde bulunan dirlik topraklarını (ıkta) geri aldı. Akrabaları bunu halası Ümmü Ömer'e şikayet ettiler. Halası Ömer'in yanına girip dedi ki: "Akrabaların seni şikayet ediyor; başkalarının (önceki halifelerin) kendilerine verdiği hayırları ellerinden aldığını iddia ediyor ve söylüyorlar." Ömer: "Ben onların hakkı olan veya kendilerine ait bulunan hiçbir şeyi engellemedim; ne hakları olan bir şeyi ne de onlara ait olan bir şeyi ellerinden aldım," dedi. Kadın: "Onların ileri geri konuştuklarını gördüm; senin başına çetin bir gün açmalarından (fitne çıkarmalarından) korkuyorum," deyince Ömer: "Kıyamet gününden başka korktuğum her bir gün olursa, Allah beni onun şerrinden korumasın!" dedi. Ardından bir dinar, cüruf ve bir mangal istedi. O dinarı ateşin içine attı ve dinar kızarıncaya kadar üzerine üflemeye başladı. İyice kızarınca onu bir aletle alıp cürufun üzerine bıraktı; dinar cızırdayıp duman çıkardı. Bunun üzerine: "Ey hala! Kardeşinin oğluna böylesi bir azaptan ötürü acımaz mısın?" dedi. Kadın kalktı, akrabalarının yanına çıktı ve şöyle dedi: "Ömer ailesinden kız alıp verirsiniz; sonra da onlar benzerliklerini çekip ortaya koyunca feryat mı edersiniz? Ona sabredin."

8766 - Bize Ubeydullah bin Muhammed bildirdi, dedi ki: Babam bana haber verdi ve dedi ki: Ömer bin Abdülaziz'e: "Yürüyüşüne varıncaya kadar her şeyini değiştirdin," dendi. O da: "Vallahi, önceki yürüyüşümün delilikten başka bir şey olmadığını anladım," dedi. Eskiden yürürken kollarını sallayarak çalımlı yürürdü.

8767 - Bize Ali bin Muhammed, Ömer bin Mücaşi'den bildirdi; o dedi ki: Ömer bin Abdülaziz bir gün mescide çıktı; yürürken elini bir kez çalımla salladı, sonra durdu ve ağladı. "Ey Müminlerin Emiri, seni ağlatan nedir?" dediler. "Elimi öyle bir salladım ki, Allah'ın ahirette onu zincire vurmasından korktum," dedi.

87