بيان ذم الدنيا (2/6)

الدنيا Hakkında Yerenleri Anlatmak (2/6)

Âdem'in (aleyhisselâm) haberleri arasında şöyle rivayet edilir: O, ağaçtan yediğinde midesinde ağırlığın çıkması için hareketlilik başladı. Böyle bir şey Cennet'in hiçbir yiyeceğinde olmadığı halde, yalnızca bu ağaçta vardı. İşte bundan dolayı onlara bu ağaçtan yenmesi yasaklanmıştı. Derki: Âdem Cennet'te dolaşmaya başladı. Allah Teâlâ bir melekle ona hitap etmesini emretti ve ona dedi: "Ona de, ne istiyorsun diye sor." Âdem: "Karnımdaki eziyet ve pisliği çıkarmak istiyorum" dedi. Melekten: "Ona de, bunu nereye çıkmak istiyorsun? Döşemelerin üzerine mi? Tahtların üzerine mi? Nehirlerin kenarına mı? Ağaçların gölgeleri altına mı? Burada buna uygun bir yer gördün mü? Dünyaya in" denildi.

Peygamberimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: "Kıyamet günü bazı topluluklar gelecekler. Onların amelleri Tihame dağlarının büyüklüğü kadar olacak. Onlara Cehennem emredilecek." Sahâbeler dediler: "Ey Allah'ın Rasûlü, bunlar namaz kılanlar mı?" Buyurdu: "Evet, namaz kılıyorlar ve oruç tutuyorlar ve gecenin bir kısmından uyku alıyorlar. Ama onlara dünyadan bir şey çıksa, çıldırıp ona atılıverliyorlar."

Peygamberimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) bir hutbesinde şöyle buyurdu: "Mümin iki korkunun ortasında bulunur. Biri geçmiş bir ecel ki, Allah'ın onda ne yapacağını bilmez. Diğeri kalan bir ecel ki, Allah'ın onda ne hüküm verceğini bilmez. Öyleyse kul kendinden kendisine, dünyasından ahiretine, hayatından ölümüne, gençliğinden yaşlılığına yaşama malı yapsın. Çünkü dünya sizin için yaratıldı, siz ise ahiret için yaratıldınız. Canım elinde olan Той'a yemin olsun, ölümden sonra rücu etme yeri yoktur ve dünyadan sonra yalnızca Cennet veya Cehennem vardır."

İsa (aleyhisselâm) şöyle demiştir: "Dünyanın ve ahiretin sevgisi bir müminde aynen su ile ateşin bir tek kabda oturmadığı gibi oturamaz."

Rivayet edilir ki, Cebrail (aleyhisselâm) Nuh (aleyhisselâm)'a dedi: "Ey peygamberler arasında en uzun ömürlü olan, dünyayı nasıl buldun?" Nuh (aleyhisselâm) cevap verdi: "İki kapısı olan bir ev gibi. Birinden girdim, diğerinden çıktım."

İsa (aleyhisselâm)'a şöyle denildi: "Bir ev yapsaydın da seni korusa?" Buyurdu: "Bizim için iki elbise yeterli. Bizden öncekiler yaptıkları şeyler kâfi."

Peygamberimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) buyurdu: "Dünyadan sakınız! Çünkü o, Hârut ve Mârut'tan daha sihirbaz(dır)."

Hasan'dan rivayet edilir: "Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gün ashâbının yanına çıkıp şöyle dedi: 'Sizden hangisi kör gözlerine Allah'ın nûr vermesini ister mi? Biliniz ki, dünyaya talip olan ve orada umudunu arta çeken kimse, buna mütenasip olarak kalbini Allah kör eder. Kim dünyadan yüz çevirip orada umudunu keserse, Allah ona öğretmeden ilim, hidayetçi olmaksızın hidayet verir. İtaat edin! Sizden sonra öyle bir millet olacak ki, onlara saltanat, ancak öldürme ve zulümle; servet, ancak gurur ve cimaatle; muhabbetse, yalnızca hevaya uymakla müstakîm olur. Kim o zamanı yaşarsa ve güç iken fakirliğe, sevilme gücü iken nefrete, azlık gücü iken zilleti sabır etse, bunun için Allah'ın yüzünü niyat etse, Allah ona elli sıddîkin (doğru kişi) sevabı verir.'"

Rivayet edilir ki İsa (aleyhisselâm)'a yağmur, gök gürültüsü ve şimşek çok sıkı geldi ve o bir sığınak aramaya başladı. Uzaktan bir çadırın gözü ilişti, oraya vardı ve içinde bir kadın vardı, o da uzaklaştı. Sonra bir dağda bir mağara gördü, oraya vardı ve içinde bir aslan vardı. Aslanın üzerine elini koyup dedi: "İlâhî! Her şeye bir mâvâ yaptın, bana mâvâ yapmadın." Allah Teâlâ ona vahiy etti: "Seninki, rahmetimin kararında. Kıyamet günü sana yüz hûri kız eş yapayım — onları kendi elimle yarattım. Şölen gününde sana dört bin sene boyunca yiyecek veririm. O günlerden bir günü dünyanın ömrü kadar uzundur. Bir münadîye emir veririm, çağırıp desin: 'Ey dünyadaki zühd edenleri Nuh, dünyadaki zühd eden 'İsa'nın şölenini ziyaret edin' diye."

İsa ibn Meryem (aleyhisselâm) şöyle demiştir: "Vay dünya sahibinin haline! Onu terk ederek ölüyor, içindekini bırakıyor. O onu aldatıyor, o ona güveniyor ve ona itimad ediyor, ama o onu bırakıp gidiyor. Vay aldananların haline! Kendilerine hoş olmayan şey gösteriliyor, sevdikleri şey onlardan uzaklaşıyor, tehdit edilen şey onlara geliyor. Vay dünyanın dertli olup günahları amel edeni! Yarın günahı ile nasıl rezil olur?"

Rivayet edilir ki, Allah Teâlâ Musa (aleyhisselâm)'ya vahiy etti: "Ey Musa! Zalimler yurdunun sen