Âdiyât

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحࣰ ا

O harıl harıl (savaşa) koşanlara

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحࣰ ا

(Tırnaklarıyla yerden) ateş çıkaranlara

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحࣰ ا

Sabahleyin akın edenlere

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعࣰ ا

Tozu dumana karıştıranlara

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا

Derken bir topluluğun ortasına dalanlara yemin ederim ki

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودࣱ‏

Şüphesiz insan, Rabbine karşı çok nankördür

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدࣱ‏

Ve kendisi de buna şahittir

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ

Gerçekten o dünya malını çok sevdiği için katıdır

۞أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ

Bilmiyor mu ki, kabirlerin içindekiler fırlatılacak

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ

Ve sinelerin içindekiler derlenecek

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذࣲ لَّخَبِيرُۢ

O gün Rableri onların bütün yaptıklarından haberdardır