(شعر أبي جهل في الرد على حمزة) :

(Ebu Cehil'in Hamza'ya karşı söylediği şiir):

Ebu Cehil b. Hişam ona şöyle cevap verdi:

"Gayret ve cehalet sebeplerine şaştım kaldım... muhalefet ve boş sözlerle karışıklık çıkaranlara da.

Atalarımızı üzerinde bulduğumuz, şeref ve büyük yücelik sahibi olan (dini) terk edenlere de şaştım.

Bize bir yalanla geldiler ki akıllarımızı saptırsınlar; oysa akıl sahibi birinin aklını onların yalanı saptıramaz.

Onlara dedik ki: Ey kavmimiz, kavminize karşı muhalefet etmeyin; zira muhalefet cehaletin ta kendisidir.

Eğer böyle yaparsanız, ağlayan, yas tutan ve matem içinde kadınlar bırakırsınız geride.

Yaptığınızdan vazgeçerseniz, biz sizin amca oğullarınızız; gayret ve fazilet ehliyiz.

Onlar bize dediler ki: Biz Muhammed'i, aramızdaki akıl ve olgunluk sahiplerine razı bulduk.

Onlar muhalefette ısrar edip, işlerin tümünü çirkin fiillerle süsleyince,

Onlara sahil boyunca bir baskınla yöneldim, onları köksüz saman gibi bırakmak için.

Fakat şerefim ve arkadaşlarım beni onlardan alıkoydu; onlar da kılıç ve oklarla bana yardım ettiler.

Üzerimizde bir ahit vardır, onu zayi etmeyiz; ipi çözülmemiş, güvenilir bir emanettir.

İbn Amr olmasaydı, onları leşleri üzerinde toplanan kuşlara yem bırakırdım, hiçbir çare kalmadan.

Fakat o ahitle yemin etti, biz de ellerimizle kılıçların keskinliğini öldürmekten çektik.

Eğer günler beni yaşatırsa, onlara yeniden döneceğim,

Keskin ağızlı, yeni bilenmiş beyaz kılıçlarla,

Lüey b. Ğâlib'in koruyucularının elleriyle; kıtlık ve zorlukta da şerefli işler yapan kimselerin elleriyle."

İbn Hişam dedi ki: Şiir konusunda ilim ehlinin çoğu, bu şiirin Ebu Cehil'e ait olduğunu inkâr eder.