(كانت راية حمزة أول راية في الإسلام وشعر حمزة في ذلك) :

(Hamza'nın Sancağının İslam'da İlk Sancak Oluşu ve Hamza'nın Bu Konudaki Şiiri)

Bazı insanlar şöyle der: Hamza'nın sancağı, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin Müslümanlardan biri için bağladığı ilk sancaktı. Bunun sebebi, onun ve Ubeyde'nin gönderilişlerinin aynı zamana denk gelmesidir; bu da insanlara karışık geldi. Hamza'nın bu konuda, sancağının Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin bağladığı ilk sancak olduğunu belirten bir şiir söylediği rivayet edilir. Eğer Hamza bunu söylemişse, inşallah doğru söylemiştir; zira o ancak hak olanı söylerdi. Doğrusunu Allah bilir. Bize ulaşan, ilim ehlinden duyduğumuza göre ise, kendisine ilk sancak bağlanan kişi Ubeyde b. Haris'tir. Hamza bu konuda, rivayet edildiğine göre şöyle demiştir:

İbn Hişam dedi ki: Şiir ilminde bilgili olanların çoğu bu şiirin Hamza'ya -Allah ondan razı olsun- ait olduğunu inkâr eder:

Ey kavmim, ne olur akıl ve cehalet hakkında düşünün,

insanların görüşündeki ve akıldaki eksiklik hakkında da.

Zulümlerle bize binenler hakkında da; oysa biz

onların ne mallarına ne de ailelerine dokunmadık.

Sanki biz onlara kan borcu ödemişiz de, onların bize

karşı hiçbir borcu yokmuş gibi; oysa bizim onlara olan tek borcumuz iffet ve adalet emrimizdi.

Bir de İslam'a davetimiz vardı, onu kabul etmediler,

onların yanında bir şaka mesabesinde tutuldu.

Onlar böyle davranmaya devam ettiler, ta ki ben bir baskın için

harekete geçtim, nerede olurlarsa olsunlar, üstünlüğün rahatlığını arzulayarak.

Resûlullah'ın emriyle, benden önce hiç

üzerinde sancak dalgalanmamış olan ilk (sancak taşıyıcı) oldum.

Bir sancak ki, onda şerefli, güçlü bir İlah'tan gelen zafer vardı,

O'nun işi, işlerin en üstünüdür.

Bir akşamüzeri toplanarak yürüdüler, biz ise hepimiz

arkadaşlarına duyduğumuz öfkeden kazanlarımız kaynıyordu.

Birbirimizi görünce onlar bineklerini çöktürüp bağladılar,

biz de oklarımızın erişebileceği mesafede bekledik.

Onlara dedik ki: Allah'ın ipi bizim yardımcımızdır,

sizin için ise ancak sapkınlığın ipi vardır.

O zaman Ebu Cehil azgınca ayaklandı,

ama başarısız oldu; Allah Ebu Cehil'in tuzağını boşa çıkardı.

Bizler ancak otuz süvariydik,

onlar ise iki yüzden bir fazlaydı.

Ey Lüey oğulları, azgınlarınıza itaat etmeyin,

İslam'a ve kolay yola dönün.

Çünkü ben sizin üzerinize bir azabın

ineceğinden korkuyorum, o zaman pişmanlık ve yas ile feryat edersiniz.