(شعر أبي بكر فيها) :

(Ebu Bekir'in bu konudaki şiiri):

İbn İshak dedi ki: Ebu Bekir es-Sıddîk -Allah ondan razı olsun- Ubeyde bin Haris'in gazvesi hakkında şöyle dedi -İbn Hişam der ki: Şiir konusunda bilgili kişilerin çoğu bu kasidenin Ebu Bekir'e -Allah ondan razı olsun- ait olduğunu inkâr eder-:

Selma'nın hayali mi yumuşak vadilerde beni uykusuz bıraktı, yoksa kabilede olan bir olay mı beni tedirgin etti?

Lüey (soyun)dan bir topluluk görürsün ki, ne hatırlatma ne de gönderilen bir uyarıcı onları küfürden alıkoyamıyor.

Kendilerine doğru sözlü bir elçi geldi de onu yalanladılar ve dediler ki: "Sen aramızda kalıcı değilsin."

Onları hakka çağırdığımızda sırt çevirdiler ve susamış köpekler gibi hırladılar.

Onlarla akrabalık bağımız yüzünden nice defa kendimizi feda ettik, ama takvayı terk etmek onlar için önemsiz bir şey.

Eğer küfürlerinden ve isyanlarından vazgeçerlerse (ne güzel), yoksa helalin temizlikleri pisliklerle bir olmaz.

Eğer azgınlıklarına ve sapkınlıklarına devam ederlerse, Allah'ın azabı onlardan uzak kalmayacaktır.

Biz Galib'in soyunun en şereflisinden gelen insanlarız; bize ait olan izzet onun dallarında gür bir şekilde bulunur.

Akşam vakti koşan (develere) yemin ederim; yorgunluktan aşınmış nallarla sürülen zayıf develere.

Mekke çevresinde toplanmış ceylanlar gibi, kuyunun bereketli sularına yönelmiş develere.

Eğer yakın zamanda sapkınlıklarından uyanmazlarsa -ki yemin ettiğimde sözümden dönmem-

Onlara doğrulayıcı bir baskınla saldıracağım ki, temiz kadınları hayızlı olanlardan (bile) ayırt etmeyecek (şiddetli olacak).

Ölüler bırakacak ki, kuşlar etraflarında toplanacak; kâfirlere İbn Haris'in şefkatinden eser olmayacak.

Sehm oğullarına şu haberi ulaştır -her nankör kişi şer arayan biridir-:

Eğer kötü görüşünüzle şerefimi paramparça etmeye çalışırsanız, ben sizin şerefinize dokunmam, temiz kalırım.