(ضجر المشركين بأبي طالب لإجارته، ودفاع أبي لهب، وشعر أبي طالب في ذلك) :

(Müşriklerin Ebu Talib'e karşı huzursuzluğu, Ebu Leheb'in savunması ve Ebu Talib'in bu konudaki şiiri)

İbn İshak dedi ki: Ebu Seleme bin Abdulesed'e gelince, babam İshak bin Yesar bana Seleme bin Abdullah bin Ömer bin Ebi Seleme'den rivayet etti ki, o kendisine şunu anlattı: Ebu Seleme, Ebu Talib'e sığındığında, Mahzumoğullarından bir grup adam ona gidip şöyle dediler: "Ey Ebu Talib, sen kardeşinin oğlu Muhammed'i bizden korudun, peki bizim adamımızla senin ne işin var da onu bizden koruyorsun?" Ebu Talib dedi ki: "O bana sığındı, kendisi kız kardeşimin oğludur. Ben kız kardeşimin oğlunu korumazsam, kardeşimin oğlunu da korumam demektir."

Bunun üzerine Ebu Leheb kalkıp dedi ki: "Ey Kureyş topluluğu, vallahi bu yaşlı adama karşı çok ileri gittiniz. Kavminin arasında onun himayesinde bulunan kişiye durmadan saldırıyorsunuz. Vallahi ya bundan vazgeçersiniz ya da o ne yaparsa yapsın, istediğine ulaşana kadar biz onunla birlikte kalkarız." Onlar da dediler ki: "Hayır, senin hoşlanmadığın şeyden vazgeçelim, ey Ebu Utbe." Ebu Leheb o zamanlar onların dostu ve Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e karşı yardımcısıydı, bu hal üzere kaldılar.

Ebu Talib, Ebu Leheb'in söylediklerini duyunca ona ümit bağladı ve Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in meselesinde onunla birlikte kalkacağını umdu. Bunun üzerine Ebu Talib, Ebu Leheb'i Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e yardım etmeye teşvik ederek şu şiiri söyledi:

"Ebu Uteybe'nin amcası olan bir adam, gerçekten mahzun edilmeyecek bir bahçededir (yani himaye altındadır).

Ona derim ki -nasihatim ona ne kadar da yakışır-: Ey Ebu Muattib, dur ve ayakta kal (sağlam dur).

Ömrün oldukça hiçbir zaman, panayırlara indiğinde seni ayıplayacak bir tutum benimseme.

Acizlik yolunu kendinden başkasına bırak, çünkü sen acizlik üzere yaratılmadın.

Savaş, çünkü savaş yarı yarıyadır; savaş ehlinin, barışa kavuşmadan zillete razı olduğunu görmezsin.

Nasıl olur da (böyle yapmazsın) ki, sana karşı büyük bir suç işlemediler ve seni ne bir kazanç ne de bir zarar anında yalnız bıraktılar.

Allah, Abdüşşems, Nevfel, Teym ve Mahzum'u bizim adımıza cezalandırsın; onlar isyan ve günah işlediler.

Sevgi ve birlik sonrası bizim topluluğumuzu bölerek, yasak olan şeylere ulaşmak istediler.

Yalan söylediniz, Allah'ın evine yemin olsun ki, Muhammed asla soyulup alınmayacak; ta ki bir gün Şi'b'de (dar geçitte) ayakta durduğumuzu görmedikçe."

İbn Hişam dedi ki: "Nübza" kelimesi "soyulup alınma" anlamındadır. İbn Hişam dedi ki: Bu şiirden bir beyit daha vardı, onu bıraktık.