(اعتزاز المسلمين بإسلام عمر) :

(Müslümanların Ömer'in İslam'a girmesiyle güçlenmesi):

İbn İshak dedi ki: Amr İbnü'l-As ve Abdullah İbn Ebî Rebîa Kureyş'e döndüklerinde, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından istediklerini elde edemediler; Necâşî onları hoşlanmadıkları bir cevapla geri çevirmişti. Derken Ömer İbnü'l-Hattâb Müslüman oldu. Ömer, kendisine sırt çevrilmesi (yani karşı gelinmesi) mümkün olmayan, sert ve heybetli bir adamdı. Onun ve Hamza'nın sayesinde Resûlullah'ın ashabı korunmaya başladı, hatta Kureyş'e karşı üstünlük sağladılar.

Abdullah İbn Mesud şöyle derdi: "Ömer (İbnü'l-Hattâb) Müslüman olana kadar Kâbe'nin yanında namaz kılmaya güç yetiremiyorduk. O Müslüman olunca Kureyş'le savaştı, ta ki Kâbe'nin yanında namaz kıldı ve biz de onunla birlikte namaz kıldık." Ömer'in Müslüman oluşu, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından Habeşistan'a hicret edenlerin çıkışından sonra gerçekleşmişti.

Bekkâî dedi ki: Mis'ar İbn Kidâm bana Sa'd İbn İbrahim'den rivayet ederek şöyle nakletti: Abdullah İbn Mesud dedi ki: "Ömer'in Müslüman oluşu bir fetihti, hicreti bir zaferdi, emirliği ise bir rahmetti. Biz Ömer Müslüman olana kadar Kâbe'nin yanında namaz kılamıyorduk. O Müslüman olunca Kureyş'le savaştı, ta ki Kâbe'nin yanında namaz kıldı ve biz de onunla birlikte namaz kıldık."