(إسلام أبي سفيان بن الحارث وعبد الله بن أمية) :
Ebu Süfyan b. Haris ile Abdullah b. Ümeyye'nin Müslüman olması
قال ابن إسحاق: وقد كان أبو سفيان بن الحارث بن عبد المطلب وعبد الله بن
أبي أمية بن المغيرة قد لقيا رسول الله صلى الله عليه وسلم أيضا بنيق
العقاب، فيما بين مكة والمدينة، فالتمسا الدخول عليه، فكلمته أم سلمة
فيهما، فقالت:
يا رسول الله، ابن عمك وابن عمتك وصهرك، قال: لا حاجة لي بهما، أما ابن
عمي فهتك عرضي، وأما ابن عمتي وصهري فهو الذي قال لي بمكة ما قال. قال:
فلما خرج الخبر إليهما بذلك، ومع أبي سفيان بني له. فقال: والله ليأذنن لي
أو لآخذن بيدي بني هذا، ثم لنذهبن في الأرض حتى نموت عطشا وجوعا، فلما بلغ
ذلك
رسول الله صلى الله عليه وسلم رق لهما، ثم أذن لهما، فدخلا عليه، فأسلما.
Türkçe Tercüme
(Ebû Süfyan bin Haris'in ve Abdullah bin Ümeyye'nin Müslüman Oluşu)
İbn İshak dedi ki: Ebû Süfyan bin Haris bin Abdulmuttalib ile Abdullah bin Ebî Ümeyye bin Mugîre de, Mekke ile Medine arasında Nîkulukâb denilen yerde Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile karşılaşmışlardı. Onun yanına girmek istediler, bunun üzerine Ümmü Seleme onlar hakkında Peygamber ile konuştu ve dedi ki:
"Ey Allah'ın Resûlü, amcanın oğlu, halanın oğlu ve eniştendir." Peygamber şöyle buyurdu: "Onlara ihtiyacım yok. Amcamın oğluna gelince, o benim ırzımı hetketti (bana hakaret etti); halamın oğlu ve enişteme gelince, o da Mekke'de bana söylediğini söyledi."
Bu haber onlara ulaşınca -Ebû Süfyan'ın yanında da küçük oğlu vardı- şöyle dedi: "Vallahi ya bana izin verir ya da şu oğlumun elinden tutar, yeryüzünde açlık ve susuzluktan ölünceye kadar gideriz." Bu söz Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'e ulaşınca, onlara acıdı ve izin verdi. Onlar da yanına girip Müslüman oldular.
Yapay zekâ destekli tercümedir; ilmî çalışmalar için aslına başvurunuz.