(أمر عمرو بن سعدى) :

(Amr ibn Sa'dî'nin Hâli)

O gece Amr ibn Sa'dî el-Kurazî çıktı ve Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in nöbetçilerinin yanından geçti. O gece nöbetçilerin başında Muhammed ibn Mesleme vardı. Onu görünce "Kim bu?" dedi. Amr: "Ben Amr ibn Sa'dî'yim" dedi. Amr, Benî Kurayza'nın Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'e karşı yaptığı hainliğe katılmayı reddetmiş ve "Ben Muhammed'e asla hainlik etmem" demişti. Muhammed ibn Mesleme onu tanıyınca: "Allah'ım, beni kerim kişilerin sürçmelerini bağışlamaktan mahrum bırakma" dedi ve yolunu açtı.

Amr o gece yüzünü döndüğü yöne doğru çıktı, Medine'de Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in mescidinin kapısına kadar geldi, sonra gitti; bugüne kadar yeryüzünün neresine yöneldiği bilinemedi. Durumu Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'e anlatılınca şöyle buyurdu: "O, vefası sayesinde Allah'ın kurtardığı bir adamdır."

Bazı kişiler ise onun, Benî Kurayza'dan Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in hükmüne razı olup teslim olduklarında bağlananlar arasında ip ile bağlandığını, sabah olduğunda ipinin yerde bulunduğunu fakat kendisinin nereye gittiğinin bilinemediğini iddia ederler. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in onun hakkında o sözü bu sebeple söylediğini ileri sürerler. Doğrusunu Allah bilir, bunlardan hangisi gerçekleşmiştir.