(ابن ياسر وابن بشر، وقيامهما على حراسة جيش الرسول، وما أصيبا به) :

(İbn Yasir ve İbn Bişr'in, Resûl'ün ordusunun nöbetini tutmaları ve başlarına gelenler)

İbn İshak dedi ki: Bana amcam Sadaka b. Yesar, o da Ukayl b. Câbir'den, o da Câbir b. Abdullah el-Ensârî'den şöyle rivayet etti: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikte Nahl'den Zâtü'r-Rikâ' gazvesine çıktık. Bir adam, müşriklerden birinin karısını (esir) aldı. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem dönüp geri geldiğinde, kadının kocası -ki o sırada yoktu- geldi. Kendisine olan haber verilince, Muhammed'in sallallahu aleyhi ve sellem ashabından kan akıtmadıkça durmayacağına yemin etti. Bunun üzerine Resûlullah'ın sallallahu aleyhi ve sellem izini takip ederek yola çıktı.

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bir konak yerinde durdu ve: "Bu gece bizi kim koruyacak?" dedi. Muhâcirlerden bir adam ve Ensârdan bir başka adam bu göreve gönüllü olup: "Biz, ey Allah'ın Resulü!" dediler. O da: "Öyleyse vadinin ağzında durun" buyurdu.

İbn Hişam'ın belirttiğine göre, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ve ashabı, vadiden bir geçide inmişlerdi. Bu iki kişi, Ammâr b. Yâsir ve Abbâd b. Bişr idi.

İbn İshak dedi ki: İki adam geçidin ağzına çıkınca, Ensârî olan Muhâcir'e dedi ki: "Gecenin hangi vaktinde sana yeterli olmamı istersin, başında mı sonunda mı?" O da: "Bilakis, başında bana yeter" dedi.

Bunun üzerine Muhâcir yatıp uyudu, Ensârî ise kalkıp namaza durdu. Derken o adam (düşman) geldi; adamın karaltısını görünce onun topluluğun gözcüsü olduğunu anladı. Ona bir ok attı ve oku isabet ettirdi. Ensârî oku çıkarıp bir kenara koydu, ayakta sabit kalarak namazına devam etti. Adam ona ikinci bir ok daha attı, yine isabet etti. Onu da çıkarıp koydu ve ayakta sabit durdu. Sonra üçüncü kez attı, yine isabet etti; onu da çıkarıp koydu, sonra rükûa ve secdeye vardı, ardından arkadaşını uyandırıp: "Kalk, çünkü beni sağlam bir şekilde vurdu" dedi.

Muhâcir hemen fırlayıp kalktı. Adam, ikisini birlikte görünce, kendisinin fark edildiğini anlayıp kaçtı. Muhâcir, Ensârî'nin üzerindeki kanları görünce: "Sübhânallah! İlk okla vurulduğunda beni uyandırmalı değil miydin?" dedi.

Ensârî şöyle cevap verdi: "Okuduğum bir sûre içindeydim, onu bitirmeden kesmek istemedim. Bana ok atmaya devam edince rükûa vardım ve seni uyandırdım. Allah'a yemin ederim ki, eğer Resûlullah'ın sallallahu aleyhi ve sellem bana korumamı emrettiği bu geçidi zayi bırakmaktan çekinmeseydim, sûreyi kesmeden ya da bitirmeden önce canım çıkardı."