(شعر خبيب حين أريد صلبه) :

(Huzeyb'in çarmıha gerilmek istendiğinde söylediği şiir)

İbn İshak dedi ki: Bu hususta söylenen şiirlerden biri de, kavmin kendisini çarmıha germek için toplandığı haberi kendisine ulaştığında Huzeyb bin Adî'nin söylediği şu şiirdir.

İbn Hişam dedi ki: Şiire vâkıf bazı ilim ehli bu şiiri ona ait olarak kabul etmezler.

Andolsun, hizipler çevremde toplandı ve kabilelerini kışkırttılar, her toplanma yerinde bir araya geldiler.

Hepsi bana karşı düşmanlığını açıkça göstermekte gayretli; çünkü ben sıkıca bağlanmış bir esirim.

Çocuklarını ve kadınlarını topladılar, beni de uzun ve sağlam bir kütüğe yaklaştırdılar.

Allah'a gurbetimi ve derdimi şikâyet ederim; hiziplerin ölümüm anında bana neler hazırladığını da.

Ey arşın sahibi! Bana yapılmak istenene karşı beni sabırlı kıl; zira etimi parça parça kestiler ve umudum kesildi.

Bu, Allah yolunda olan bir şeydir; O dilerse, parçalanmış bir bedenin uzuvlarını bereketlendirir.

Bana küfür ile ölüm arasında seçim yaptırdılar; gözlerim sızlanma olmaksızın yaş döktü.

Ölümden korkum yok; zaten ben ölümlüyüm. Fakat korkum, alevleri sarıp saran ateşten.

Vallahi, müslüman olarak öldüğüm sürece, Allah yolunda hangi yanım üzerine düşerek öleceğime aldırmam.

Ben düşmana karşı zillet göstermem, ne de feryat ederim; çünkü ben Allah'a döneceğim.