(أمر أصيرم) :

(Asayrım'ın Durumu):

İbn İshak dedi ki: Bana Husayn bin Abdurrahman bin Amr bin Sa'd bin Muaz, Ebu Ahmed'in azatlısı Ebu Süfyan'dan, o da Ebu Hureyre'den rivayet etti; Ebu Hureyre şöyle derdi: "Bana hiç namaz kılmamış olduğu halde cennete giren bir adamdan bahsedin." İnsanlar onu tanımayınca sorarlardı: "Kimdir o?" O da derdi: "Asayrım, Abduleşhel oğullarından, Amr bin Sabit bin Vakş."

Husayn dedi ki: Mahmud bin Esed'e sordum: "Asayrım'ın hâli nasıldı?" Dedi ki: Kavmine karşı İslam'ı kabul etmeyi reddediyordu. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Uhud'a çıktığı gün, kalbinde İslam'a dair bir düşünce belirdi ve Müslüman oldu. Sonra kılıcını alıp koşarak insanların arasına daldı ve yaralarla vücudu delik deşik olana kadar savaştı.

Abduleşhel oğullarından bazı adamlar savaş alanında ölülerini ararken onu buldular ve dediler ki: "Vallahi bu Asayrım! Onu buraya getiren ne? Biz onu (İslam'a) bu meselede tanımaz bir halde bırakmıştık." Ona ne getirdiğini sordular, dediler: "Seni buraya getiren ne, ey Amr? Kavmine olan bağlılığın mı, yoksa İslam'a olan isteğin mi?" Dedi ki: "Hayır, İslam'a olan isteğimdi. Allah'a ve Resulüne iman ettim ve Müslüman oldum, sonra kılıcımı alıp Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikte gittim, sonra savaştım ta ki bana isabet eden şey isabet edinceye kadar." Sonra fazla beklemeden onların elleri arasında öldü.

Bunu Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e anlattılar, o da: "O cennet ehlindendir" buyurdu.