(شعر هند بنت أثاثة) :

(Hind bint Esâse'nin Şiiri):

İbn İshak dedi ki: Hind bint Esâse b. Abbâd b. Muttalib, Ubeyde b. Hâris b. Muttalib için şu mersiyeyi söyledi:

"Sarı toprak (mezar) onda büyüklük ve efendilik gizledi, derin bir hilm, tam bir akıl ve zekâ da.

Ubeyde'dir bu; onun için ağla, gurbette kalan misafirler için, saçı dağınık, odun parçası gibi (yalnız kalmış) dul kadın için ağla onun ardından.

Kavimler için de ağla, her kışın soğuğunda, kuraklıktan gökyüzünün ufukları kızardığında.

Yetimler için ağla, rüzgâr uğuldarken, ve nice kaynayıp köpüren tencereyi ateşe verirken (onu da an).

Işığı sönmüş ateşler görürsen bil ki, onları kalın odunlarla tutuşturan oydu,

Gece yolcusu için de, konukluk arayan için de, uzaktan seslenip de yanında rahatça (karşılık bulan) kimse için de."

İbn Hişam dedi ki: Şiir ehlinin çoğu bu şiirin Hind'e ait olduğunu inkâr eder.