$ 1217 - عدي بن حاتم الجواد (4/4)

1217 - Adî b. Hâtim el-Cevâd (4/4)

Dedi ki: Tuleyha, kendisine yapılan davete uymayı reddedince, Halid ordugâhına döndü. O gece nöbet başına Adî b. Hâtim ile Meknef b. Zeydilhayl'ı görevlendirdi; ikisinde de doğru bir niyet ve din vardı. Bu ikisi bir grup Müslümanla birlikte geceyi nöbet tutarak geçirdiler. Seher vakti olunca Halid kalktı, adamlarını dizdi, sancaklarını yerlerine yerleştirdi. En büyük sancağını Zeyd b. Hattab'a verdi, o da öne çıktı. Sabit b. Kays b. Şemmas da Ensar sancağıyla öne geçti. Tayy kabilesi kendilerine bağlanacak bir sancak istedi; Halid bir sancak bağlayıp Adî b. Hâtim'e verdi ve sağ ile sol kanadı düzenledi.

6973 - Bize Muhammed b. Ömer haber verdi, dedi ki: Bana Üsame b. Zeyd b. Eslem, Benî Esîd'in mevlâsı Nâfi'den, o da Osman b. Affan'ın hâcibi olan mevlâsı Nâbil'den rivayet etti; dedi ki: Adî b. Hâtim, Osman'ın kapısına geldi; ben o gün kapıcıydım, onu geri çevirdim. Osman öğle namazına çıkınca, Adî onunla karşılaştı. Osman onu görünce hoş karşıladı ve ona yakınlık gösterdi. Adî dedi ki: "Kapına geldim, fakat kapıcın halktan bunalmıştı da beni senden alıkoydu." Bunun üzerine Osman bana döndü, beni azarladı ve dedi ki: "Onu geri çevirme, onu ilk giren kişi yap. Vallahi biz onun hakkını ve üstünlüğünü, iki halifenin onun ve kavmi hakkındaki görüşünü elbette biliriz. O, ridde ehlinden ülkeler ateş alevi gibi kavrulurken bize zekâtı sürüp getirdi." Müslümanlar da ondan gördükleri bu davranış üzerine kendisine hamdettiler.

6974 - Dedi ki: Bize Muhammed b. Ömer, Abdullah b. Cafer'den, o da İmran b. Münâh'tan haber verdi; dedi ki: Adî b. Hâtim, Osman'ın öldürüldüğü gün evinde hazır bulundu. İnsanlar dışarı çıkıp "Osman öldürüldü, Osman öldürüldü" dediklerinde Adî dedi ki: "Onun öldürülmesiyle bir yıllık dişi kuzu bile osurmaz (yani bu olay küçümsenecek bir şey değildir/önemsiz sayılmaz)." Cemel günü olunca gözü çıkarıldı, oğlu Muhammed Ali ile birlikte savaşırken öldürüldü, diğer oğlu ise Haricîlerle birlikte öldürüldü. Kendisine denildi ki: "Ey Ebâ Tarîf, Osman'ın öldürülmesinde bir yıllık dişi kuzu osurdu mu?" Dedi ki: "Evet, Rabbine yemin olsun, hem de en büyük teke bile osurdu."

Muhammed b. Ömer ve Hişam b. Muhammed b. Sâib el-Kelbî dediler ki: Adî b. Hâtim, Kadisiye'de, Mihran gününde, Kussü'n-Nâtıf'ta ve Nuhayle'de sancağı elinde olduğu halde hazır bulundu. Cemel'de Ali b. Ebî Tâlib ile birlikte hazır bulundu; o gün gözü çıkarıldı ve oğlu öldürüldü. Sıffîn'de ve Nehrevan'da Ali ile birlikte hazır bulundu. Muhtar'ın zamanında Kûfe'de, yüz yirmi yaşındayken vefat etti.

6975 - Bize Fadl b. Dükeyn haber verdi, dedi ki: Bize İsrail, Ebû İshak'tan rivayet etti; dedi ki: Adî b. Hâtim'i gördüm; uzun boylu, tek gözlü, yüzü güzel bir adamdı. Mescidin ön tarafında namaz kılar, yerden yüksekliği bir arşın kadar olan bir duvar üzerine secde ederdi.

6976 - Bize Muhammed b. Abdullah el-Esedî haber verdi, dedi ki: Bize Mis'ar, Said b. Şeybân'dan rivayet etti; dedi ki: Bana Adî b. Hâtim'i karıncalar için ekmek ufalarken gören biri haber verdi. Bana ayrıca, Said b. Şeybân'ı bunu Ebû Sevre es-Sünbüsî'den, onun da Adî'den naklederken duyan biri haber verdi ve şunu ekledi: "Onlar komşularımızdır, onların da bir hakkı vardır."