$ 1121- ضرار بن الخطاب

1121- Dırâr b. el-Hattâb

İbn Mirdâs b. Kebîr b. Amr b. Habîb b. Amr b. Şeybân b. Muhârib b. Fihr.

Annesi, Dırâr b. Amr'ın annesidir; adı Hind bint Mâlik b. Cahvân b. Amr b. Habîb b. Amr b. Şeybân b. Muhârib b. Fihr'dir. Dedesi Amr b. Habîb ise "sekb (deve yavrusu) yiyen" diye anılırdı; bunun sebebi, Benî Bekr'e baskın yaptığında onların taptıkları bir deve yavrusunu ele geçirip onu yemesiydi. Amcası Hafs b. Mirdâs şerefli bir kimseydi. Dırâr b. el-Hattâb, Kureyş'in süvarisi ve şairiydi; bütün savaşlarda onlarla birlikte hazır bulunur, en şiddetli şekilde savaşır ve şiirleriyle müşrikleri kışkırtırdı. Uhud gününde Sa'd b. Muâz'ın kardeşi Amr b. Muâz'ı öldüren de oydu; onu öldürdüğünde şöyle demişti:

"Onu hurilerle evlendiren bir adamı kaybetme (yani böyle bir öldürme fırsatını hiç kaybetmeyesin)."

Şöyle derdi: "Muhammed'in ashabından on kişiyi (hurilerle) evlendirdim." Ömer b. el-Hattâb'a da yetişip onu mızrakla vurmuş, sonra mızrağı üzerinden kaldırıp: "Ey Hattâb oğlu, bu, şükre değer bir nimettir; vallahi seni öldürecek değilim" demişti.

Uhud gününde okçuların dağdan boşaldığını gören de oydu; bunu Halid b. Velîd'e bildirdi, ikisi birlikte yanlarındakilerle geri döndüler, dağda kalan okçuların geri kalanlarını öldürdüler, sonra Müslümanların ordugâhına arkalarından girdiler. Hendek Savaşı'nda da bir şöhreti ve hareketliliği vardı; dağın etrafında dolaşır, yanındakilerle birlikte geçmek isterdi, fakat Müslümanlar buna engel oldular. Bir gece Ömer b. el-Hattâb, Benî Ubeyd dağının yanında, Hendek üzerinde onunla karşı karşıya geldi; Dırâr'ın yanında Gatafân süvarilerinden bir atlı birlik içinde Uyeyne b. Hısn da vardı. Müslümanlar onları taş ve okla vurdular, ta ki onlar mağlup bir halde, aralarında yaralar çoğalmış olarak geri döndüler.

Sonra Allah Tebâreke ve Teâlâ, Mekke'nin fethi günü ona İslâm nimetini bahşetti; İslâm'ı güzel oldu. Savaşta bulunmasını, o işlere bizzat katılmasını anımsar, Ensâr'a rahmet dilerdi; onların çektikleri sıkıntıları, durdukları yerleri ve o hayırlı mevkilerde canlarını Allah yolunda feda edişlerini anlatırdı. Şöyle derdi: "Bizi İslâm'la şereflendiren ve Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem ile bize nimet bahşeden Allah'a hamdolsun."