$ 795- علقمة بن مجزز بن الأعور بن جعدة بن معاذ بن عتوارة بن عمرو بن مدلج.

علقمة بن مجزز بن الأعور بن جعدة بن معاذ بن عتوارة بن عمرو بن مدلج.

Muhammed ibn Ömer şöyle dedi: Musa ibn Muhammed ibn İbrahim ibn el-Haris et-Teymi bana babası aracılığıyla haber verdi. Muhammed ibn Ömer ayrıca şöyle dedi: İsmail ibn İbrahim ibn Abdurrahman da babası aracılığıyla bize haber verdi. Her birinin rivayeti diğerini tamamladığına göre: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e, Şu'ybe kıyısında —Mekke tarafında— bazı Habeşilerin tekneleriyle görüldüğü haberi ulaştı. Nebi sallallahu aleyhi ve sellem bunu öğrenince, Alaka ibn Mujazz el-Mudleci'yi üç yüz kişiyle görevlendirdi. Denizde bir adaya ulaştılar. O, onlara doğru ilerledi; onlar kaçtılar. Harekâtının başında konaklamış, sonra geri döndü. Yol üzerindeki bir menzile varınca, ordunun bir kısmı kendisinden —hiçbir düşman saldırısı ile karşılaşmadıkları için— geri dönme izni istedi. İzin verdi ve onların üzerine Abdullah ibn Hutafe es-Suhmi'yi amir yaptı. Abdullah'ın içinde şakacılık vardı. Yolun bir yerinde konaklamışlar, millet ateş yakıp ısınıyor, yemek hazırlıyorlardı. Abdullah ibn Hutafe dedi: "Sizin üzerinize yemin ederim ki bu ateşe atılmayacaksınız!" Kaum'un bir kısmı kalktı, biraz geri çekildi; sanki ateşe atılacakmış gibi göründü. Bunun üzerine Abdullah dedi: "Oturun! Ben sizinle şaka yapıyordum." Bu olay Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e bildirildi. O da şöyle buyurdu: "Sizin bir kim sizi isyana emrerse, ona itaat etmeyiniz!"

Hişam ibn Muhammed ibn es-Sa'ib bize babası aracılığıyla haber verdi: Ömer ibn el-Hattab, Alaka ibn Mujazz'ı Habeşliye bir ordu başında gönderdi; hepsi helak oldular. Giyyas el-Udri onları ağıtlayıp şu şiiri söyledi:

"Selam ve her güzel selamın vakti sabah olmuş, akşam olmuş İbn Mujazz'a yönelmek. Onu yayıncılar ağlamıştır, sanki kız güzeli bir atın üzerindeki bir şeydir."

Onun evlatlarından: Abdullah ve Ubeydullah, Abdulmelik ibn Abdurrahman ibn Alaka'nın iki oğlu, şerefli kimselerdi. Giyyas onları överek şöyle dedi:

"Sabah oldu benim dertem benim üzerime, dedim: benim dertem kimin üzerine sabah oldu? Ey Ubeydullah! Benim hayvanlarımı unuttuğumda. Ve Ey Abdullah! Hiçbir zaman tembel olmayan. İkisi de Hındife'nin iki kişisinin türü üzere, cömerdi, soybı açık, gençliği parlak, at çiftliğine benzer."