الجملة الثانية في آداب الإحرام من الميقات إلى دخول مكة

İhramın Âdâbı Konusunun İkinci Cümlesi - Mîkât'tan Mekke'ye Girişe Kadar

Bu beş maddedir. Birincisi: Gusül almak ve bunu ihram gusülü niyetiyle yapmaktır. Yani mîkât'a ulaştığında - işte insanların buradan ihrama girdikleri meşhur mîkât - gusülünü temizlik suretiyle tamamlamak, sakalını ve başını taramak, tırnaklarını kesmek, bıyığını kesmek ve evvelce taharet bahsinde zikrettiğimiz temizliği eksiksiz hale getirmektir.

İkincisi: Dikişli elbiselerden ayrılmak ve ihram elbiselerini giyinmektir. Bir örtüyü omuzdan sarıp diğeriyle bel bağlamak - beyaz iki elbise. Beyaz, Allah Teâlâ'nın en sevdiği elbiselerdir. Elbise ve bedenine koku sürünür; ihramdan sonra da izi kalacak bir kokuya zarar yoktur. Zira Resûlullâh sallallahu aleyhi ve sellem'in ihramdan sonra başını ortasında biraz misk göründüğü; bu ihramdan evvel kullandığı köküdür.

Üçüncüsü: Elbise giydikten sonra sabırla beklenmek, hayvan sahibi ise bindisi hareket edene kadar, yürüyüş yapan ise yürümeye başlayana kadar; işte o anda ihramını hac veya umre niyetiyle - müfridan (müfredi hac yaparak) veya kiran (hac ve umre birlikte) olarak - belirlediği niyetle bağlamaktır.

İhramın akdine yalnız niyetin kafi olması hükümde doğru ise de sünnet, niyeti telbiye lafzıyla birleştirmektir. Der ki: "Lebbeyk Allâhüm lebbeyk, lebbeyk lâ şerike leke lebbeyk. İnnel-hamde ve'n-ni'me leke ve'l-mülk, lâ şerike leke." İster artırarak "Lebbeyk ve sa'deyk, ve'l-hayr küllühü bi-yedek, ve'r-raġbâu ileyke lebbeyk, bi-haccin haķķan ta'abbüdan ve rıķķan" derse; "Allâhumme salli alâ Muhammed ve alâ âl Muhammed."

Dördüncüsü: İhramı mezkûr telbiye ile akd olunca, dua etmesi müstehaptır: "Allâhümme innî ürîd-ul-hacce fe-yessirhâ lî ve a'innî alâ edâi fardıhi ve takabbalhü minnî. Allâhümme innî neweytu edâe ferîdatike fi'l-hacci fa'celni min-ellezîne-s-tecebû leke ve âmenû bi-wa'dike ve-tteba'û amreke ve'celni min wufdike ellezîne radîte anhum ve-rta­dayt. Ve kabilte minhum. Allâhümme fe-yessirlî edâe mâ neweytu min-el-hacci. Allâhümme ķad ahramt leke lahmi ve şa'rî ve demî ve asabî ve muhhâyî ve izâmî. Ve harramt alâ nefsî-n-nisâe ve't-tîb ve libâs-el-mehît-i ibtighâe wechhike ve'd-dâr-el-âhire."

İhram vakti gelince, daha evvel zikrettiğimiz altı yasağı haram olur; bunlardan uzak durmalıdır.

Beşincisi: İhramın devamı sırasında telbiyeleri yenilemek müstehaptır; hususan refakalar çatışınca, insanlar toplanınca, her yükseğe çıkışta, her inişte, her bine ve inişte - sesini yükselterek; fakat boğazını kısarak veya nefsini tüketmeyecek şekilde. Çünkü o, sağır veya gaibi çağırmıyor; haberde rivayet olduğu gibi.

Üç cami de telbiyeleri sesli almakta zarar yoktur - bunlar menasikin mevzi'i oldukları için: Mesci-i Haram, Meeci-i Hıf ve Meeci-i Mîkât. Geri kalan camilerde ses yükseltmeksizin telbiye edilmesi de zarar yoktur. Resûlullâh sallallahu aleyhi ve sellem'e hoşa giden bir şey göründüğünde "Lebbeyk, inne'l-îşe îşü'l-âhire" derdi.