(شهود الملائكة وقعة بدر) :

(Melekler'in Bedir Savaşı'nda Görünmesi)

İbn İshak dedi ki: Bana Abdullah İbn Ebî Bekir anlattı, o da İbn Abbas'tan naklen şöyle rivayet etti:

Bana Benî Gıfar kabilesinden bir adam anlattı, dedi ki: Ben ve amcamın oğlu geldik, Bedir'e bakan bir dağa çıktık; ikimiz de müşriktik, savaşın kimin aleyhine döneceğini bekliyorduk ki, yağmalayanla birlikte biz de yağmalayalım. Dedi ki: Biz dağdayken, birden bize bir bulut yaklaştı, içinde at kişnemeleri duyduk. Birinin "İlerle ey Hayzûm!" dediğini işittim. Amcamın oğlunun kalbinin perdesi açıldı ve olduğu yerde öldü. Bana gelince, neredeyse helak oluyordum, sonra kendimi toparladım.

İbn İshak dedi ki: Bana Abdullah İbn Ebî Bekir, Benî Sâide'den birinden, o da Bedir'de bulunmuş olan Ebû Üseyd Mâlik İbn Rebîa'dan naklen anlattı; o, gözleri kör olduktan sonra şöyle demiş:

"Bugün Bedir'de olsaydım ve gözlerim görseydi, meleklerin çıktığı vadiyi size gösterirdim; bunda hiç şüphem yoktur, tereddüt de etmem."

İbn İshak dedi ki: Bana babam İshak İbn Yesar, Benî Mâzin İbn Neccâr'dan bazı kişilerden, onlar da Bedir'de bulunmuş olan Ebû Dâvûd el-Mâzinî'den naklen anlattı, dedi ki: Bedir gününde müşriklerden bir adamı vurmak için takip ediyordum; kılıcım ona ulaşmadan önce başı düştü. Anladım ki onu benden başkası öldürmüş.

İbn İshak dedi ki: Bana itham etmediğim biri, Abdullah İbn Hâris'in azatlısı Miksem'den, o da Abdullah İbn Abbas'tan naklen anlattı, dedi ki: Bedir gününde meleklerin alâmeti, sırtlarına salıverdikleri beyaz sarıklardı; Huneyn gününde ise kırmızı sarıklardı.

İbn Hişam dedi ki: Bana ilim ehlinden biri anlattı ki, Ali İbn Ebî Tâlib şöyle demiş: Sarıklar Arapların taçlarıdır. Bedir gününde meleklerin alâmeti, sırtlarına saldıkları beyaz sarıklardı; ancak Cibrîl'in üzerinde sarı bir sarık vardı.

İbn İshak dedi ki: Bana itham etmediğim biri, Miksem'den, o da İbn Abbas'tan naklen anlattı, dedi ki: Melekler günlerden yalnızca Bedir gününde savaştılar; onun dışındaki günlerde ise sayı ve yardım olarak bulunurlar, fakat vuruşmazlardı.