(ما جرى بين الفريقين وما خلص به ابن جحش) :

(İki grup arasında olanlar ve İbn Cahş'ın vardığı sonuç)

Kureyşliler onları görünce korkuya kapıldılar, zira onlara yakın bir yere konaklamışlardı. Bunun üzerine Ukkâşe bin Mihsan onlara doğru göründü; başını tıraş etmişti. Onu görünce içleri rahatladı ve "Bunlar umre yapanlardır, size bir zararları dokunmaz" dediler.

Topluluk aralarında istişare ettiler; bu, Recep ayının son günüydü. Dediler ki: "Vallahi eğer bu gece onları bırakırsanız, mutlaka Harem'e gireceklerdir, orada da sizden korunmuş olacaklardır. Şayet onları öldürecek olursanız, haram ayda öldürmüş olacaksınız." Bu yüzden tereddüt ettiler ve onlara saldırmaktan çekindiler. Sonra kendilerini cesaretlendirip, güç yetirebildiklerini öldürmeye ve yanlarındakini almaya karar verdiler.

Vâkid bin Abdullah et-Temîmî, Amr bin el-Hadramî'ye bir ok attı ve onu öldürdü. Osman bin Abdullah ile Hakem bin Keysân esir alındı. Nevfel bin Abdullah ise kaçarak onlardan kurtuldu.

Abdullah bin Cahş ve arkadaşları, kervanla ve iki esirle birlikte yola koyulup Medine'de Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin yanına vardılar.

Abdullah bin Cahş'ın ailesinden bazıları şöyle nakletmiştir: Abdullah, arkadaşlarına, "Ganimetten Resûlullah sallallahu aleyhi ve selleme beşte bir hakkı vardır" dedi -bu, Allah Teâlâ'nın ganimetlerden beşte biri farz kılmasından önceydi- ve kervanın beşte birini Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem için ayırıp, geri kalanını arkadaşları arasında paylaştırdı.