(ابن حنيف وتكسيره الأصنام) :

Ali b. Ebî Talib -Küba'da ikameti bir gece veya iki gece sürmüştü- şöyle derdi:

Küba'da kocası olmayan, müslüman bir kadın vardı. Dedi ki: Gecenin bir vaktinde bir adamın ona geldiğini gördüm; kapısını çalıyor, o da dışarı çıkıyor, adam beraberinde getirdiği bir şeyi ona veriyor, o da alıyordu. Dedi ki: Bu durumdan kuşkulandım, kadına dedim ki: "Ey Allah'ın kulu, her gece kapını çalıp da çıktığında sana bir şey veren, ne olduğunu bilmediğim bu şeyi getiren adam kim? Sen kocası olmayan müslüman bir kadınsın."

Kadın dedi ki: "Bu, Sehl b. Huneyf b. Vâhib'dir. Benim kimsesiz bir kadın olduğumu öğrenmiş; akşam olunca kavminin putlarına saldırıp onları kırıyor, sonra bana getiriyor ve 'bunlarla ateş yak' diyor."

Ali -Allah ondan razı olsun- Sehl b. Huneyf'in bu durumunu, Sehl kendi yanında Irak'ta vefat edinceye kadar naklede gelirdi.

İbn İshak dedi ki: Bunu bana Ali'den -Allah ondan razı olsun- gelen rivayet olarak Hind b. Sa'd b. Sehl b. Huneyf -Allah ondan razı olsun- nakletti.