(المواطأة لغة) :

İbn Hişam dedi ki: "Liyüvâtiû" — uzlaşsınlar, uyuşsunlar demektir. "El-Müvâtae" ise uyuşma, uzlaşma anlamına gelir. Araplar "vâtatüke alâ hâzâ'l-emr" derler, yani "bu işte seninle uzlaştım, senin görüşüne uydum" demektir. Şiirde "el-îtâ" ise uyuşmadır; iki kafiyenin aynı lafız ve aynı cinsten olması demektir; nitekim Accâc'ın —ki asıl adı Abdullah bin Rü'be'dir, Sa'd bin Zeyd bin Menât bin Temîm bin Mürr bin Edd bin Tâbiha bin İlyâs bin Mudar bin Nizâr oğullarındandır— şu sözünde olduğu gibi:

"Salınan dolabın (su çıkrığı) coşkun akan sularında..."

Sonra şöyle demiştir:

"Salınan koyda uzayıp giden koy gibi..."

Bu iki beyit onun bir recezindendir.