(سعي هشام في ضم زهير بن أبي أمية له) :

(Hişam'ın Zübeyr b. Ebî Ümeyye'yi kendisine katma çabası):

İbn İshak dedi ki: Sonra Hişam, Zübeyr b. Ebî Ümeyye b. Muğîre b. Abdullah b. Ömer b. Mahzûm'a gitti -ki bu Zübeyr'in annesi Âtike bint Abdulmuttalib idi- ve ona şöyle dedi: "Ey Zübeyr! Yemek yemeye, elbise giymeye, kadınlarla evlenmeye razı mısın, oysa dayıların bildiğin gibi, kendilerinden alınıp satılamıyor, kendileriyle evlenilemiyor ve kız verilemiyor? Vallahi yemin ederim ki, eğer bu dayılar Ebü'l-Hakem b. Hişam'ın dayıları olsaydı ve sen onu, senin bu davete çağrıldığın gibi buna çağırsaydın, sana asla icabet etmezdi."

Zübeyr dedi ki: "Yazık sana ey Hişam! Ben ne yapabilirim ki? Ben tek bir adamım. Vallahi yanımda bir başka adam olsaydı, bu belgeyi bozmak için kalkar, onu bozardım."

Hişam dedi ki: "Ben bir adam buldum." Zübeyr sordu: "Kimdir o?" Hişam dedi: "Benim." Bunun üzerine Zübeyr ona dedi ki: "Bize üçüncü bir adam daha bul."