(تهكم أبي لهب بالرسول صلى الله عليه وسلم، وما أنزل الله فيه) :

Ebu Leheb'in Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'i alaya alması ve Allah'ın onun hakkında indirdiği ayet:

İbn İshak dedi ki: Bana Hüseyin b. Abdullah rivayet etti: Ebu Leheb, kavminden ayrılıp Kureyş'e karşı onlara destek verdiği sırada Utbe b. Rebîa'nın kızı Hind ile karşılaştı ve şöyle dedi: "Ey Utbe'nin kızı, Lât ve Uzzâ'ya yardım ettin mi, onlardan ayrılıp onlara karşı destek verenlerden ayrıldın mı?" Hind: "Evet, Allah seni hayırla mükâfatlandırsın ey Ebu Utbe" dedi.

İbn İshak dedi ki: Bana rivayet edildi ki, Ebu Leheb bazen şöyle derdi: "Muhammed bana bir takım şeyler vaad ediyor ki ben onları göremiyorum; ölümden sonra gerçekleşeceğini iddia ediyor. Bakalım o zaman elime ne konacak?" Sonra ellerine üfleyip: "İkinize de yazıklar olsun, Muhammed'in söylediklerinden sizde hiçbir şey görmüyorum" derdi. Bunun üzerine Allah Teâlâ onun hakkında şu ayeti indirdi: "Ebu Leheb'in iki eli kurusun, zaten kurudu" (Tebbet Suresi, 1).

İbn Hişam dedi ki: "Tebbet" kelimesi "hüsrana uğradı" demektir. "Tebâb" ise hüsran anlamına gelir. Sa'sa'a oğulları Hilal oğullarından Hâricî Habib b. Hadre şöyle demiştir:

"Ey Tayyib, biz öyle bir topluluk içindeyiz ki, onların çabaları hüsran ve ziyan içinde yok olup gitmiştir."

Bu beyit onun bir kasidesinden alınmıştır.