(فترة الوحي ونزول سورة الضحى) :

(Vahyin Kesilmesi ve Duhâ Sûresinin İnişi):

İbn İshak dedi ki: Sonra Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e vahiy bir süre kesildi, öyle ki bu durum ona ağır geldi ve onu üzdü. Bunun üzerine Cebrail ona Duhâ sûresini getirdi; Rabbi onunla kendisine kendisini onurlandırdığı şeye yemin ediyor, kendisini terk etmediğini ve ona buğzetmediğini bildiriyordu. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Kuşluk vaktine ve sükûnete erdiği zaman geceye andolsun ki, Rabbin seni terk etmedi ve sana darılmadı" (93: 1-3). Yani: Seni koparıp bırakmadı, seni sevdiğinden beri sana buğzetmedi. "Ahiret senin için dünyadan daha hayırlıdır" (93: 4): Yani, katımda bulunan ve bana dönüşün olan şey, dünyada sana peşin verilen onurdan senin için daha hayırlıdır. "Yakında Rabbin sana verecek de hoşnut olacaksın" (93: 5): Dünyada zaferden ve ahirette sevaptan (bahsediyor). "Seni yetim bulup barındırmadı mı? Seni şaşkın bulup doğru yola iletmedi mi? Seni fakir bulup zengin etmedi mi?" (93: 6-8): Allah ona, işinin başlangıcında kendisine bahşettiği ikramı hatırlatıyor; yetimliğinde ve fakirliğinde ve yol bilmezliğinde ona olan lütfunu ve onu bütün bunlardan rahmetiyle kurtarışını ona bildiriyor.