(شعر الزبير في الحية التي كانت قريش تهاب بنيان الكعبة لها) :

Kureyş, kendisine vahiy inmeden önce Resulullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) "Emin" ismini veriyordu. Yapımı bitirip Kabe'yi istedikleri şekilde inşa ettiklerinde, Zübeyr b. Abdulmuttalib, Kureyş'in Kabe'nin inşasından çekinmesine sebep olan yılan hakkında şöyle dedi:

Kartalın, kanadını çırparak yılana doğru süzülüşüne şaştım kaldım.

O yılanın bazen tıslaması, bazen de sıçrayışı vardı.

Temel atmaya kalktığımızda üzerimize saldırır, biz de bina yapmaktan çekinirdik, o da bizden çekinirdi.

Cezalandırılmaktan korktuğumuzda, süzülerek inen bir kartal geldi.

Yılanı kavradı, sonra bize binayı serbest bıraktı, artık önünde hiçbir engel kalmamıştı.

Bunun üzerine topluca binaya koştuk, temelleri ve toprağı bizden oldu.

Temelleri yükselttiğimiz sabah, işçilerimizin üzerinde elbise bile yoktu.

Allah bununla Lüey oğullarını aziz kıldı, onların bu köklü şerefi asla yok olmayacak.

Orada Adiyy oğulları da toplanmıştı, Mürre'den önce de Kilab oğulları gelmişti.

Allah bizi bu şerefle onurlandırdı, sevap ise ancak Allah katında aranır.

İbn Hişam dedi ki: Şöyle de rivayet edilir:

"İşçilerimizin üzerinde elbise bile yoktu" mısraı yerine "kusurlarımızın üzerinde elbise yoktu" şeklinde de rivayet edilmiştir.