(رجوع حليمة به صلى الله عليه وسلم إلى أمه) :

(Halime'nin Onu -sallallahu aleyhi ve sellem- Annesine Geri Götürmesi)

Halime dedi ki: Babası (Abdullah'ın vefatından sonra dedesi Abdulmuttalib) bana dedi ki: "Ey Halime, bu çocuğa bir zarar dokunmuş olmasından korktum, bu durum ortaya çıkmadan önce onu ailesine götür." Ben de onu alıp annesine götürdüm. Annesi dedi ki: "Onu getirmene ne sebep oldu ey sütanne, hâlbuki ona çok düşkündün ve yanında kalmasını istiyordun?" Ben de dedim ki: "Allah oğlumu büyütüp yetiştirdi, üzerimdeki görevi yerine getirdim, ona bir kaza gelmesinden korktum, bu yüzden onu sevdiğin gibi sana teslim ettim." Annesi dedi ki: "Senin durumun bu değil, bana gerçeği söyle." Ben ona anlatana kadar beni bırakmadı. Sonra dedi ki: "Ona şeytandan mı korktun?" Dedim ki: "Evet." Dedi ki: "Hayır, vallahi şeytanın onun üzerinde hiçbir yolu yoktur. Şüphesiz oğlumun büyük bir şanı vardır. Sana onun haberini anlatayım mı?" Dedim ki: "Evet, anlat." Dedi ki: "Ona hamile kaldığımda, benden bir nurun çıktığını gördüm; bu nur Şam topraklarındaki Busra saraylarını aydınlattı. Sonra ona hamile kaldım, vallahi hiçbir hamilelik bana bundan daha hafif ve daha kolay gelmemişti. Onu doğurduğumda ellerini yere koyup başını gökyüzüne kaldırmış bir hâlde düştü. Onu bırak ve doğru yoluna devam et."