(شيء من وعظ الرسول لقومه) :

(Resulullah'ın kavmine bir öğüdünden bir bölüm):

İbn İshak dedi ki: Bana isnadını zikretmeyeceğim (güvenilir) biri, Atâ b. Ebî Rabâh'tan naklen anlattı ki, dedi: Basra halkından bir adamın Abdullah b. Ömer b. Hattab'a, bir kimse sarık sardığında sarığın ucunu arkadan sarkıtmasını sorduğunu işittim. Bunun üzerine Abdullah dedi ki: İnşallah sana bunu bilgiyle haber vereyim:

Ben Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in sahabesinden on kişilik bir topluluğun onuncusu olarak mescidinde bulunuyordum: Ebu Bekir, Ömer, Osman, Ali, Abdurrahman b. Avf, İbn Mesud, Muaz b. Cebel, Huzeyfe b. el-Yeman, Ebu Said el-Hudrî ve ben, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikteydik. Derken Ensar'dan genç bir adam çıkageldi, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e selam verdi, sonra oturdu ve dedi ki: Ey Allah'ın Resulü, Allah sana salât etsin, müminlerin hangisi daha faziletlidir? Buyurdu ki: "Ahlakı en güzel olanı." Dedi ki: Peki müminlerin hangisi daha akıllıdır? Buyurdu ki: "Ölümü en çok anan ve ona gelmeden önce en güzel şekilde hazırlananı; işte akıllılar bunlardır."

Sonra genç sustu, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem bize dönerek şöyle buyurdu:

"Ey muhacirler topluluğu, beş haslet vardır ki eğer bunlar size isabet ederse -Allah'a sığınırım bunlara ulaşmanızdan-: Hiçbir kavimde fuhuş açığa çıkıp da onu alenen işlemedikçe (ortaya çıkmaz), ancak açığa çıktığında geçmiş atalarında görülmemiş taun ve hastalıklar aralarında zuhur eder. Ölçü ve tartıyı eksik tutmadılar ki, kıtlık yılları, geçim sıkıntısı ve zalim yönetimle cezalandırılmasınlar. Mallarının zekâtını vermekten kaçınmadılar ki, gökten yağmur kesilmesin; hayvanlar olmasaydı hiç yağmur yağdırılmazdı. Allah'ın ahdini ve Resulü'nün ahdini bozmadılar ki, kendilerinden olmayan bir düşman üzerlerine musallat edilmesin ve ellerinde bulunanın bir kısmını alsın. İmamları Allah'ın kitabıyla hükmetmeyip Allah'ın indirdiği şeyde zorbalık etmedikçe (böyle olmaz), ancak öyle yaptıklarında Allah onların şiddetini/kavgasını aralarına koyar."