(تقسيم عوف الأشجعي الجزور بين قوم) :

(Avf el-Eşcaî'nin bir deveyi bir topluluk arasında paylaştırması)

İbn İshak dedi ki: Bana Yezid bin Ebî Habib haber verdi, o da Avf bin Malik el-Eşcaî'den şöyle rivayet etmiş:

Dedi ki: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in Amr bin Âs'ı Zâtü's-Selâsil'e gönderdiği o gazvede bulunuyordum. Ebû Bekir ve Ömer ile birlikteydim. Bir topluluğa rastladım, kesmiş oldukları bir develeri vardı, fakat onu parçalamaya güçleri yetmiyordu. Ben becerikli bir kasap sayılırdım. Dedim ki: "Sizin aranızda onu paylaştırmam karşılığında bana ondan bir onda birlik pay verir misiniz?" Dediler ki: "Evet." Bunun üzerine iki bıçağı aldım, orada onu parçaladım ve kendi payımı alıp arkadaşlarıma taşıdım. Onu pişirip yedik.

Ebû Bekir ve Ömer -Allah ikisinden de razı olsun- bana dediler ki: "Bu et sana nereden geldi ey Avf?" Ben de onlara olayı anlattım. Dediler ki: "Vallahi bunu bize yedirmekle iyi etmedin." Sonra kalkıp karınlarındakini kusmaya başladılar.

Dedi ki: İnsanlar o seferden döndüklerinde, Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'e ilk varan ben oldum. Yanına geldiğimde evinde namaz kılıyordu. Dedim ki: "Selam üzerine olsun ey Allah'ın Rasûlü, Allah'ın rahmeti ve bereketi de." Buyurdu ki: "Avf bin Malik mi?" Dedim ki: "Evet, anam babam sana feda olsun." Buyurdu ki: "Deve sahibi mi?" Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bundan fazla bir şey söylemedi.