(المفاوضة مع ثقيف) :

(Sakif ile Müzakere)

Ebu Süfyan b. Harb ile Muğire b. Şu'be Taif'e yaklaştılar ve seslendiler: "Ey Sakifliler, bize eman verin ki sizinle konuşalım." Onlara eman verdiler. Bunun üzerine Kureyş ve Kinaneoğulları'ndan bazı kadınların yanlarına çıkmalarını istediler, çünkü bu kadınların esir düşmesinden korkuyorlardı. Fakat kadınlar bunu kabul etmediler. Bunlar arasında Ebu Süfyan'ın kızı Amine de vardı; kendisi Urve b. Mesud'un nikahında idi ve ondan Davud b. Urve adlı çocuğu olmuştu.

İbn Hişam dedi ki: Davud'un annesinin Ebu Süfyan'ın kızı Meymune olduğu da söylenir; bu kadın Ebu Murra b. Urve b. Mesud'un nikahında idi ve ondan Davud b. Ebi Murre'yi doğurmuştu.

İbn İshak dedi ki: Süveyd b. Amr b. Sa'lebe'nin kızı Firasiye de vardı; ondan Abdurrahman b. Karib doğdu. Fukaymiyeli Ümeyme bint en-Nasi Ümeyye b. Kala' da vardı.

Kadınlar bu daveti reddedince, İbnü'l-Esved b. Mesud onlara şöyle dedi: "Ey Ebu Süfyan, ey Muğire, size geldiğiniz işten daha hayırlı bir şey göstereyim mi? Bildiğiniz gibi Esved oğullarının malı (bahçesi), Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in -ki o, Akik denilen bir vadide, kendisiyle Taif arasında konaklamıştır- yanı başındadır. Taif'te Esved oğullarının malından daha uzak sulama kanalı olan, bakımı daha zor ve imarı daha güç bir mal yoktur. Eğer Muhammed onun (su yolunu) kesecek olursa, bu mal bir daha asla imar edilemez. Onunla konuşun da ya kendisi için alsın, ya da Allah rızası ve akrabalık hakkı için bıraksın; zira bizimle onun arasındaki akrabalık bağı bilinmeyen bir şey değildir."

Rivayete göre Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem o malı onlara bıraktı.