(ما كان بين رزاح وبين نهد وحوتكة، وشعر قصي في ذلك) :

(Rizah ile Nehd ve Hevteke arasında geçenler ve Kusayy'ın bu konudaki şiiri):

Rizah b. Rebîa yurduna yerleşince, Allah onu ve Neşrahna'yı çoğaltıp yaydı; bu ikisi bugün Uzre'nin iki koludur. Rizah b. Rebîa, yurduna geldiğinde, Kudâa'nın iki koluna mensup Nehd b. Zeyd ile Hevteke b. Eslem arasında bir husumet çıktı. Onları korkutup Yemen'e sığınmak zorunda bıraktı ve Kudâa topraklarından sürdü; bugün onlar Yemen'dedirler.

Kusayy b. Kilâb ise, Rizah ile arasındaki akrabalık bağı sebebiyle Kudâa'yı, onların çoğalıp topraklarında bir arada durmalarını sever, kendisine yardım çağrısında bulunduklarında icabet etmelerini de bir vefa sayardı. Bu yüzden Rizah'ın onlara yaptığını hoş karşılamayıp şöyle dedi:

"Haberdar edin, benden Rizah'a bir haber götürsün:

Ben seni iki şey yüzünden kınıyorum.

Nehd b. Zeyd oğulları hakkında seni kınıyorum,

Nasıl ki onlarla benim aramı da ayırdın.

Hevteke b. Eslem hakkında da; öyle bir kavim ki

Onlara kötülük kastedenler, bana da kastetmiş oldular."

İbn Hişam dedi ki: Bu beyitler Zübeyr b. Cenâb el-Kelbî'ye de isnad edilmektedir.