(إمارة جعفر ومقتله) :

(Ca'fer'in Kumandanlığı ve Şehadeti)

Sonra Ca'fer sancağı alıp onunla savaştı; savaş kendisini iyice sıkıştırınca doru atından atlayıp onu (kaçmasın diye) kesti (bacaklarını kesti), sonra düşmanla savaştı, ta ki öldürülünceye kadar. Böylece Ca'fer, İslam'da (savaşta atını) kesen ilk Müslüman oldu.

Bana Yahya b. Abbâd b. Abdullah b. Zübeyr, babası Abbâd'dan naklen anlattı ki: Bana beni emziren babam anlattı -ki o, Mürre b. Avf oğullarındandı ve Mûte Gazvesi denilen o savaşta bulunmuştu- dedi ki: "Vallahi sanki şu an Ca'fer'i görüyorum; doru atından atladığı, sonra onu kestiği, sonra öldürülünceye kadar savaştığı sırada şöyle diyordu:

'Ne güzeldir cennet ve ona yakınlık, hoş ve serin şarabıyla! Rumlar ise, azabını yakınlaştırdığımız, kâfir olan, soyları uzak olan bir kavimdir. Onlarla karşılaştığımda vuruşmak bana düşer.'"

İbn Hişam dedi ki: Bana güvendiğim ilim ehlinden biri şöyle anlattı: Ca'fer b. Ebî Tâlib sancağı sağ eliyle tuttu, sağ eli kesildi; sonra sol eliyle tuttu, sol eli de kesildi; bunun üzerine sancağı iki kolunun arasına alıp kucaklayarak tutundu, ta ki -Allah ondan razı olsun- otuz üç yaşındayken şehit oluncaya kadar. Allah da bu fedakârlığına karşılık ona cennette dilediği yere uçabileceği iki kanat verdi. Denilir ki: O gün Rumlardan bir adam ona bir darbe indirmiş, onu ikiye bölmüştür.