(صوفة ورمي الجمار) :

(Sûfe ve Cemre Atma)

Sûfe, insanları Arafat'tan sevk eder ve Mina'dan hareket ettiklerinde onları geçirirdi. Nefr (Mina'dan ayrılış) günü geldiğinde cemre atmaya gelirlerdi; Sûfe'den bir adam insanlar için taş atardı, o atmadıkça kimse atmazdı.

İşlerini çabuk bitirmek isteyen acele edenler ona gelir: "Kalk, at da biz de seninle atalım" derlerdi. O ise: "Hayır, vallahi, güneş meyledinceye (batıya doğru kayıncaya) kadar atmam" derdi. Acele etmek isteyenler ona taş atarlar, bu yolla onu acele ettirmeye çalışırlar ve: "Yazıklar olsun sana! Kalk, at!" derlerdi, fakat o kabul etmezdi. Nihayet güneş meylettiğinde kalkar, taşını atar, insanlar da onunla birlikte atarlardı.