(تولية عمر النعمان على ميسان ثم عزله) :

(Ömer'in Numân'ı Meysân'a vali tayin etmesi, sonra onu azletmesi)

Adî ile birlikte oğlu Numân b. Adî de vardı. Numân, Habeşistan diyarından gelen müslümanlarla birlikte geldi ve Ömer b. Hattâb'ın hilafeti dönemine kadar yaşadı. Ömer onu Basra topraklarından Meysân'a vali tayin etti. Bunun üzerine Numân şu şiiri söyledi:

"Güzel sevgiliye haber ulaştı mı acaba, kocasının Meysân'da cam ve testi kadehlerden içki içtiğine.

Diler isem köy dihkanları bana şarkı söyler, bir de her ayak ucunda oynayan dansöz.

Eğer nedimim isen, büyük kadehle beni sula, çatlak küçük kadehle sulama beni.

Belki de Müminlerin Emiri'ni üzer, yıkık köşkte birlikte içki içmemiz."

Bu beyitler Ömer'e ulaşınca dedi ki: "Evet, vallahi bu beni gerçekten üzer. Kim ona rastlarsa, kendisini azlettiğimi haber versin." Ve onu azletti. Numân, Ömer'in yanına gelince özür diledi ve dedi ki: "Vallahi ey Müminlerin Emiri, sana ulaşan o söylediklerimden hiçbirini yapmadım. Ancak ben şair bir adamım, sözden bir fazlalık buldum da şairlerin söylediği tarzda söyledim." Bunun üzerine Ömer ona dedi ki: "Allah'a yemin olsun, yaşadığım sürece benim için hiçbir işte çalışamayacaksın, madem ki söylediğini söyledin."