(شعر حسان في بكاء خبيب وأصحابه) :

(Hassan'ın Hubeyb ve arkadaşlarına ağıt olarak söylediği şiir):

İbn İshak dedi ki: Hassan bin Sabit, Hubeyb ve arkadaşlarına ağlayarak şöyle dedi:

Allah rahmet eylesin, Recî günü birbiri ardınca şehit düşenlere; onlar şerefe erdiler ve mükâfatlandırıldılar.

Seriyyenin başı ve emirleri Mersed'di, İbnü'l-Bükeyr ise onların imamıydı, bir de Hubeyb.

Tarık'ın oğlu ve Deşine'nin oğlu da onlardandı; yazılmış eceli ona da geldi, ona da.

Recî'lerinin yanında öldürülen Âsım da öyle; o yüce dereceleri kazanandı, gerçekten de kazanandı.

Esir alınmaya direndi, sırtına dokunmalarına izin vermedi, ta ki çarpışıp düşünceye kadar; o gerçekten soylu bir yiğitti.

İbn Hişam dedi ki: Şöyle de rivayet edilir:

"Ta ki yere serilinceye kadar; o gerçekten soylu bir yiğitti."

İbn Hişam dedi ki: Şiir ilmiyle uğraşanların çoğu bu şiiri Hassan'a ait olarak kabul etmezler.