(شعر عمرو في يوم أحد) :

(Uhud günü Amr'ın şiiri):

Amr ibn el-Âs şöyle dedi:

Savaşın şerrinin kızgın taşlar üzerinde sıçrar gibi sıçradığını gördüğümde,

ve insanları sıkıntıyla kınayan boz (kısır bir yıl gibi kavurucu) bir zamana yakalandığımda,

ölümün hak, hayatın ise boş bir söz olduğuna kesin kanaat getirdim.

Elbiselerimi, atları geride bırakıp rahat bir yürüyüşle koşan,

çölde sarsıldığında başını yükselten,

teri böğründen aktığında daha da gururlanan,

ıssız yerin ceylanı gibi çevik, okçular onu ürküttüğünde savuşan,

sinirleri gergin, hem gevşek yürüyüşte hem de koşuda dizginli,

bir yürüyüş küheylanın sırtına yükledim.

Korku sabahında ağır adımlarla yürüdükleri o an,

anam onlara feda olsun,

güneşin açıkça aydınlattığı ordu koçuna (kumandanına) doğru yürüyüşleri esnasında.

İbn Hişam dedi ki: Şiir ilmiyle uğraşan bazı âlimler bu şiirin Amr'a ait olduğunu kabul etmezler.