(دفن الشهداء) :

(Şehitlerin defni):

İbn İshak dedi ki: Müslümanlardan bazı kimseler ölülerini Medine'ye taşımışlar ve orada defnetmişlerdi. Sonra Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem bundan nehyetti ve şöyle buyurdu: "Onları düştükleri yerde defnedin."

İbn İshak dedi ki: Bana Muhammed b. Müslim ez-Zührî, Zühre oğullarının müttefiki Abdullah b. Sa'lebe b. Sağîr el-Uzrî'den rivayet etti ki: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Uhud günü ölülere baktığında şöyle buyurdu: "Ben bunlara şahidim. Allah yolunda yaralanan hiçbir kimse yoktur ki, Allah onu kıyamet gününde yarası kanar halde diriltmesin. Rengi kan rengi, kokusu ise misk kokusu olacaktır. Bakın, bunlardan hangisi Kur'an'ı daha çok toplamışsa, onu kabirde arkadaşlarının önüne koyun." Onlar bir kabre iki, üç kişiyi birlikte defnediyorlardı.

Dedi ki: Bana amcam Musa b. Yesar rivayet etti ki, o Ebu Hureyre'yi şöyle derken işitmiş: Ebu'l-Kasım sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Allah yolunda yaralanan hiçbir kimse yoktur ki, Allah onu kıyamet gününde yarası kanar halde diriltmesin. Rengi kan rengi, kokusu ise misk kokusudur."

İbn İshak dedi ki: Bana babam İshak b. Yesar, Seleme oğullarından bazı yaşlılardan rivayet etti ki: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem o gün, ölülerin defnedilmesini emrettiğinde şöyle buyurdu: "Amr b. el-Cemuh ile Abdullah b. Amr b. Haram'a bakın; bu ikisi dünyada birbirlerine çok yakın ve samimi idiler, onları bir kabirde birlikte defnedin."