(شعر الحارث بن هشام في رثاء أبي جهل) :

(Hâris b. Hişam'ın Ebu Cehil'e Ağıt Şiiri)

İbn İshak dedi ki: Hâris b. Hişam, kardeşi Ebu Cehil'in ardından ağlayarak şöyle dedi:

"Ne yazık, Amr'dan sonra canıma yazıklar olsun; ölmüş birine yazık olmak fayda verir mi ki?

Bana haber veren kişi, Amr'ın kavminin önünde bir kuyuda (susuz, çorak bir çukurda) yattığını haber veriyor.

Nice zaman ben bunu doğru sayardım; sen ise önceden hiç değişmeyen biriydin.

Sen hayatta olduğun sürece bir nimettin, şimdi ise selin geçtiği yolun üzerinde bırakılıp gittin.

Sanki akşam olup da onu göremeyince, zayıf iradeli, uzun kederli biri gibi oluyorum.

Amr için, bir gün akşam olunca, onu andıkça gözüm yorgun düşüyor."

İbn Hişam dedi ki: Şiir konusunda bazı bilginler bu şiiri Hâris b. Hişam'a ait olduğunu inkâr ederler. "Kuyuda" ifadesi ise İbn İshak dışındaki kaynaklardan gelmektedir.