(شعر لكعب في بدر) :

(Bedir günü hakkında Ka'b'ın şiiri):

Ka'b b. Malik, Bedir günü hakkında yine şöyle dedi:

Haberi var mı, uzak diyarında Gassan'a ulaştı mı, işlerin her yönünü bilen biri onlara haber verdi mi:

Bize Ma'd'ın düşmanlığından oklar atıldığını, cahili de hakimi de birlikte.

Çünkü biz yalnız Allah'a kulluk ettik, ondan başkasını ummadık; cennetlerin umuduyla, bize önderi geldiğinde.

Kavminde izzet mirası olan, doğruluk kökleriyle arınmış soyu bulunan bir peygamber.

Onlar yürüdüler, biz de yürüdük, karşılaştık; sanki karşılaşmasından ürkülmeyen aslanlardık.

Onlara öyle vurduk ki, hilemizle Lüey'in büyüklerinden kötü bir burun yere düştü.

Döndüler, biz de onları keskin kılıçlarla çiğnedik; müttefikleri de öz soyları da bizce eşitti.

Ka'b b. Malik yine şöyle dedi:

Babanızın ömrü hakkı için, ey Lüey oğulları, sizde bir kibir ve büyüklenme vardı,

Ne zaman ki süvarileriniz Bedir'de dolaştı, ne de karşılaşmada sabrettiler.

Biz Allah'ın nuruyla oraya vardık, karanlığın ve örtünün karanlığını bizden aydınlattı.

Allah'ın Resulü, Allah'ın işlerinden bir emirle önümüzde yürüyordu, hükmüyle en sağlam karar veren.

Süvarileriniz Bedir'de zafer kazanmadı, size de eşit bir dönüşle dönmediler.

Acele etme ey Ebu Süfyan, gözle; asil atlar Kedâ'dan çıkıp gelecek,

Allah'ın yardımıyla, Ruhu'l-Kudüs onların içinde ve Mikail de; ne hoş bir topluluktur bu.