24. Veda Haccı ve Veda Hutbesi (632)

Hicretin onuncu yılında Efendimiz, yüz binin üzerinde Müslümanla ilk ve tek haccını yaptı; buna Veda Haccı denir, çünkü Efendimiz 'Belki bu yıldan sonra sizinle burada bir daha buluşamam' buyurmuştu.

Arefe günü Arafat'ta, insanlık tarihinin en özlü hak beyannamelerinden biri olan Veda Hutbesi'ni okudu: Canlar, mallar ve ırzlar dokunulmazdır. Cahiliyenin bütün kan davaları ve faizin her türlüsü ayaklarının altındadır. Kadınların hakları Allah'ın emanetidir; erkeklerin kadınlar, kadınların erkekler üzerinde hakları vardır. Bütün insanlar Adem'dendir, Adem topraktandır; Arap'ın Arap olmayana, beyazın siyaha üstünlüğü yoktur — üstünlük ancak takvayladır. Müslüman Müslümanın kardeşidir. 'Size iki emanet bırakıyorum; onlara sarıldıkça yolunuzu şaşırmazsınız: Allah'ın Kitabı ve Resulünün sünneti.'

Her maddeden sonra 'Tebliğ ettim mi?' diye soruyor, yüz bin dilden 'Evet, tebliğ ettin' cevabını alınca 'Şahit ol ya Rab!' diyordu. Hutbenin ardından şu ayet nazil oldu ve dinin tamamlandığını ilan etti: 'Bugün size dininizi kemale erdirdim, üzerinizdeki nimetimi tamamladım ve size din olarak İslam'a razı oldum.' Ashabın ferasetlileri bu ayette, görevini tamamlamış Resulün dünyadan ayrılışının yaklaştığını sezip ağladılar.