- وفد تجيب

Tücîb Heyeti

742- Bize Muhammed b. Ömer el-Eslemî haber verdi, ona Abdullah b. Amr b. Zuheyr, ona da Ebu'l-Huveyris şöyle rivayet etti: Tücîb heyeti, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e hicretin dokuzuncu yılında geldi. On üç kişiydiler ve beraberlerinde Allah'ın kendilerine farz kıldığı mallarının zekatlarını da getirmişlerdi. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem onlarla sevindi ve "Hoş geldiniz" dedi, konaklarını ikram etti ve onlara bağışta bulundu. Bilal'e emrederek onların ağırlanmasını ve hediyelerini güzelce yapmasını istedi ve onlara, bir heyete verdiğinden daha fazlasını verdi.

Sonra, "Sizden geriye kalan biri var mı?" diye sordu. Dediler ki: "Bir genç, develerimizin başında bıraktığımız kişi, o bizim en genç olanımızdır." Resulullah "Onu bize gönderin" dedi. Genç, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına geldi ve dedi ki: "Ben, sana az önce gelen o topluluğun mensuplarından biriyim. Onların ihtiyaçlarını giderdin, benim de ihtiyacımı gider." Resulullah "Senin ihtiyacın nedir?" diye sordu. Genç dedi ki: "Allah'tan beni bağışlamasını, bana merhamet etmesini ve zenginliğimi kalbime yerleştirmesini istiyorum."

Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle dua etti: "Allah'ım, onu bağışla, ona merhamet et ve zenginliğini kalbine yerleştir." Sonra onun için de, ashabından bir adama emrettiği kadarını emretti. Ardından heyet, ailelerine dönmek üzere yola çıktı.

Daha sonra hicretin onuncu yılında hac mevsiminde Mina'da Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e tekrar geldiler. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem onlara o genci sordu. Dediler ki: "Allah'ın kendisine verdiğiyle ondan daha kanaatkâr birini görmedik." Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Umarım hepimiz birlikte ölürüz."