- باب تفسير الآيات التي في ذكر أزواج رسول الله صلى الله عليه وسلم (2/2)

Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in Hanımları Hakkında Ayetlerin Tefsiri

Yahudiler, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in kadınlarla evlendiğini görünce dediler ki: "Bakın şu adama! Yemekten hiç doymuyor ve vallahi onun tek merakı kadınlardır." Onun çok sayıda eşi olmasından dolayı kıskanç davrandılar ve bunu kusur sayarak dediler: "Eğer gerçekten peygamber olsaydı, kadınlara bu kadar meyletnez miydi?" Bunda en ısrarcı olanı Hayy b. Ahtnab idi. Allah onları yalancı çıkardı ve Peygamberine karşı Allah'ın fadl ve bereketinden bahsederek şöyle buyurdu: "Yoksa insanlara Allah'ın verdiği fadldan dolayı mı kıskanç davranıyorlar?" Burada kastedilen insan Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'dir. "Andolsun ki biz İbrahim'in ailesine Kitab ve hikmet verdik, onlara büyük bir mülk de verdik." Allah Davud oğlu Süleyman'a verdiği nimeti hatırlat. Onun yedi yüz kaynın ve üç yüz cariyesi olmak üzere bin kadını vardı. Davud'un ise yüz kadını vardı; bunların arasında Üreya'nın eşi, Peygamber Süleyman b. Davud'un annesi vardı ki, o da fitne sonrası onunla evlenmişti. Bu, Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem'in eşlerinden daha fazladır.

Muhammed b. Ömer bize haber verdi: İbrahim b. Yezid el-Makkî bana tahdis etti, Süleyman el-Ahvel ve Hişam b. Hüceyir'den, Tavus'tan nakille. Ayrıca İbn Ebî ez-Zinâd bana tahdis etti, babasından, el-A'rac'dan, Ebû Hureyre'den, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'den. Peygamber şöyle buyurmuştur: "Süleyman b. Davud dedi ki: 'Bir gece içinde yetmiş kadının yanına gireceğim, herbiri bana Allah yolunda savaşacak bir erkek çocuk doğursun.' Yanındaki (melek) ona: 'İnşallah de' dedi, ama o demedi ve unuttu. Onlardan yalnız bir tanesi bile hamile kalmadı, ancak bir tanesi yarım erkek çocuk doğurdu. Eğer 'İnşallah' deseydi, yemin bozulmazdı ve bu durum onun isteğinin yerine getirilmesine vesile olurdu, ve (çocuklar doğsaydı) hepsi Allah yolunda savaşacak süvariler olurdu."

Muhammed b. Ömer bize haber verdi: Ebû Meşer bana tahdis etti, el-Mikberî'den rivayetle; Süleyman b. Davud şöyle dedi: "Bir gece içinde eşlerimden yüz kadının yanına gireceğim, her biri bana Allah yolunda cihad eden bir faris doğursun." Ama istisna etmedi. Eğer istisna etseydi olurdu. Yüz kadının yanına girdi, ama bunlardan yalnız biri hamile kaldı ve o da yarım insan doğurdu. Süleyman dedi: "Hiçbir şey bana o yarım çocuk kadar sevgili olmamıştı." Dedi ki: Çocukları hep ölürdü. Ölüm meleği bir insan suretinde yanına geldi. Süleyman ona dedi: "Eğer sen bunu yapabilirsen, oğlum bu dünyadayken ölmünün üç gün öncesinde bana haber ver." Ölüm meleği dedi: "Hayır, ama ölmünün üç gün öncesinde seni uyaracağım." Ölüm meleği üç gün sonra geldi. Süleyman yanında olan cinlere sordu: "Sizden hangisi oğlumu benim için gizler?" Birisi dedi: "Ben onu doğuya saklayabilirim." Onu kimden saklayacaksın? "Ölüm melek'inden." Dedi: "Onun görüşü (tüm dünyaya) nüfuz eder." Diğeri dedi: "Ben onu batıya saklayabilirim." Onu kimden saklayacaksın? "Ölüm meleğinden." Dedi: "Onun görüşü nüfuz eder." Üçüncü dedi: "Ben onu yedinci yer altına saklayabilirim." Onu kimden? "Ölüm meleğinden." Dedi: "Onun görüşü nüfuz eder." Dördüncü dedi: "Ben onu iki bulutun arasında saklayabilirim; bunlar (onu) görmez." Süleyman dedi: "Eğer bir şey varsa, işte bu." Oğlunun ölüm vakti geldiğinde, Ölüm Meleği onu aradı: ne doğuya ne batıya, ne de denizin hiçbir yerinde göremedi, fakat iki bulutun arasında onu buldu, yanına gelip onun ruhunu aldı ve Süleyman'ın tahtında can verdi. İşte bunun için Allah şöyle buyurdu: "Andolsun ki biz Süleyman'ı sınadık ve onun tahtına (onun yerine) bir cesed koyduk."