$ 1820 - عمر بن عبد العزيز (26/26)

Ömer b. Abdülaziz ölüm döşeğinde iken vasiyetlerine söyle, dedi: Benim için mezar kazın ama derin kazmayın, çünkü yeryüzünün en hayırlısı üst tabakasıdır, en kötüsü ise alt tabakasıdır.

Muhammed b. Yezid b. Hüneys, Vuheyb b. el-Verd'den bize haber verdi, dedi: Ömer b. Abdülaziz öldüğü zaman fıkhalar onun eşine gidip ona başsağlığı dilediler. Ona dediler: Sana Ömer'in vasıtasıyla başsağlığı dilemek için geldik, çünkü bu, ümmetin başına gelen genel bir musibettir. Sen de Allah sana merhamet etsin, Ömer'in evinde nasıl bir durumu vardı, bize haber ver. Gerçekten de bir adamı en iyi tanıyan onun aile halkıdır.

Bunun üzerine karısı şöyle dedi: Vallahi, Ömer sizin içinde ne namaz konusunda en çok olanı ne de oruç konusunda en çok olanı değildi. Ancak vallahi ben hiçbir köleyi Ömer kadar Allah'tan korkan biri olarak görmedim. Vallahi o, bir erkeğin aile halkıyla birlikte sevinebileceği mekanda bile olmasa, ben arasında bir örtü vardı. Eğer kalbe Allah'ın işinden bir şey gelse, kuşun suya düştüğünde olduğu gibi sarsılırdı. Sonra hıçkırır, sonra ağlaması şiddetlenirdi. Öyle ki ben: Vallahi nefesi göğsünden çıkıp gidecek, derim ve ona merhamet için örtüyü kaldırırdım. Bununla birlikte derim ki: Keşke bu emirlik ile biz arasında Doğu kadar mesafe olsaydı! Vallahi onsuz hiç sevinç görmedik!

Saîd b. Âmir bize haber verdi, dedi: Cafer b. Süleyman bize nakletmişti, dedi: Malik b. Dinar bazen Ömer b. Abdülaziz'i anarak ağlardı ve şöyle derdi: Onun aile halkı yoktu.

Ahmed b. Abdullah b. Yunus bize haber verdi, dedi: Ebu Bekr b. Ayyaş'ı işittim ve Ömer b. Abdülaziz'i anarak dedi: Deyr-i Simân'dan Rabbine haşyetli bir adam haşredilecektir.

Onlar (derler) ki: Ömer b. Abdülaziz güvenilir, emniyetli bir kişiydi. Fıkıh ve ilme, takvaya sahipti. Birçok hadis rivayet etti ve adalet imamı idi. Allah ona merhamet etsin ve ondan razı olsun.