$ 1374- الحسين بن علي، رضي الله عنهما (17/20)

1374- Hüseyin b. Ali (radıyallahu anhümâ) (17/20)

...el-Uzzâ b. Kusayy. Dedi ki: "Şayet Fâtıma hayatta olsaydı, gördüğü bu manzara onu muhakkak üzerdi."

Bunun üzerine Amr: "Sus, susmaz olasıca! Ben onun kertenkelesinin toprağından (aynı soydan) iken Fâtıma konusunda benimle mi tartışıyorsun? Vallahi o bizim oğlumuzdur, annesi de bizim kızımızdır. Evet, vallahi hayatta olsaydı onun öldürülmesi kendisini elbette üzerdi; sonra da kendini müdafaa eden kimseyi onu öldürdüğü için kınamazdı." dedi. İbn Ebi Hubeyş ise: "O, Fâtıma'nın oğludur; Fâtıma da Huveylid b. Esed b. Abdiluzzâ'nın kızı Hatice'nin kızıdır." dedi.

Ardından Amr b. Said, Hüseyin'in başı hakkında emir verdi; kefenlendi ve Baki'de annesi Fâtıma'nın kabrinin yanına defnedildi.

Abdullah b. Cafer ise şöyle dedi: "Şayet onun yanında bulunsaydım, onunla birlikte öldürülmeyi arzu ederdim." Sonra da: "Hüseyin'in şehadeti bana pek ağır geldi." dedi.

7527- Dedi ki: Bize Muhammed b. Ömer haber verip dedi ki: Bana Muhammed b. Abdillah b. Ubeyd b. Umeyr anlatıp dedi ki: Bana İbn Ebi Müleyke anlatıp dedi ki: İbn Abbas Mescid-i Haram'da oturmuş Hüseyin b. Ali'nin haberini beklerken birisi gelip kulağına bir şey fısıldadı. Bunun üzerine İbn Abbas istircâ getirdi ("İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn" dedi). Biz, "Ne oldu ey Ebü'l-Abbas?" dedik. O da şöyle dedi: "Büyük bir musibet, ecrini Allah'tan bekleriz. Azatlı kölem, İbnü'z-Zübeyr'in 'Hüseyin b. Ali öldürüldü' dediğini işittiğini bana haber verdi." Çok geçmeden İbnü'z-Zübeyr yanına gelip taziyede bulundu ve ayrıldı. İbn Abbas kalkıp evine girdi. İnsanlar da taziyede bulunmak üzere yanına girdiler. İbn Abbas şöyle dedi: "Hüseyin'in musibeti kadar İbnü'z-Zübeyr'in sevinip kına yakması da bana denk geliyor. İbnü'z-Zübeyr'in bana taziyeye geldiğini mi sanıyorsunuz? Onun bu yaptığı ancak bir sevinç gösterisinden (kınamadan) ibarettir."

7528- Dedi ki: Bize Muhammed b. Ömer haber verip dedi ki: Bana İbn Cüreyc anlatıp dedi ki: Hüseyin b. Ali'nin ölüm haberi geldiğinde Misver b. Mahrame Mekke'deydi. İbnü'z-Zübeyr ile karşılaştı ve ona: "Temenni ettiğin şey başına geldi; Hüseyin b. Ali'nin ölümü!" dedi. İbnü'z-Zübeyr: "Ey Ebû Abdirrahman, bana bunu mu söylüyorsun? Vallahi Cemâ Dağı'nda bir taş kaldığı müddetçe onun da yaşamasını isterdim; vallahi onun hakkında bunu temenni etmedim." dedi. Misver: "Ona meçhule doğru yola çıkmasını sen tavsiye ettin." deyince İbnü'z-Zübeyr şöyle dedi: "Evet, bunu ona tavsiye ettim ama öldürüleceğini bilemezdim. Eceli benim elimde değildi. İbn Abbas'a gidip taziyede bulundum; bunun benden gelmesinin ona ağır geldiğini anladım. Şayet taziyesini terk etseydim, 'Benim gibisi terk mi edilir? Hüseyin için bana taziyede bulunmuyor!' derdi. Ne yapayım? Dayılarım bana karşı kin ve nefret besliyorlar, bunun da ne sebebiyle olduğunu bilmiyorum." Misver ona şöyle dedi: "Geçmişi anıp yaymaya ne ihtiyacın var? İşleri akışına bırak ve dayılarına iyilikte bulun; zira baban onların nezdinde senden daha makbul idi."

7529- Dedi ki: Bize Muhammed b. Ömer haber verip dedi ki: Bana Muhammed b. Abdillah b. Ubeyd b. Umeyr bir adamdan naklen anlattı; o adam dedi ki: İbn Abbas'ın yanında Muhammed b. el-Hanefiyye varken işittim; Hüseyin b. Ali'nin ölüm haberi onlara ulaşmıştı ve insanlar taziyede bulunuyordu. İbn Safvan: "İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn, ne büyük musibet! Allah Ebû Abdillah'a rahmet eylesin, musibetinizde sizlere ecir versin." dedi. İbn Abbas: "Ey Ebü'l-Kâsım, o Mekke'den çıkar çıkmaz başına gelecek olanı bekliyordum." dedi. İbnü'l-Hanefiyye: "Vallahi ben de öyle. Artık bunun ecrini Allah'tan bekler, O'ndan mükafat ve hayırlı bir halef dileriz." dedi. İbn Abbas: "Ey Ebû Safvan, vallahi onun ölümüne sevinen kimse, dostunun ardından dünyada baki kalacak değildir." deyince İbn Safvan: "Ey Ebü'l-Abbas, vallahi ben ondan böyle bir tavır görmedim. Bilakis onun öldürülmesine üzüldüğünü ve ona çokça rahmet okuduğunu gördüm." dedi. İbn Abbas: "Bize olan sevgini bildiği için sana öyle görünmektedir; Allah senin akrabalık bağını gözetsin, İbnü'z-Zübeyr bizi asla sevmez." dedi. İbn Safvan: "Sen yine de erdemli davran, sen erdeme ondan daha layıksın." dedi.

7530- Dedi ki: Bize Muhammed b. Abdillah el-Ensârî haber verip dedi ki: Bize Kurre b. Hâlid anlattı; dedi ki: Bana Ârim b. Abdilvâhid, Şehr b. Havşeb'den haber verdi; o şöyle dedi: Biz Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in eşi Ümmü Seleme'nin yanındaydık. Bir feryat figan işittik; bir kadın gelip Ümmü Seleme'nin yanına vardı ve: "Hüseyin öldürüldü!" dedi. Ümmü Seleme: "Demek bunu yaptılar ha! Allah onların evlerini yahut kabirlerini üzerlerine ateşle doldursun!" dedi ve bayılarak yere düştü. Şehr: "Bunun üzerine biz kalkıp ayrıldık." dedi.

7531- Dedi ki: Bize el-Fadl b. Dükeyn haber verip dedi ki: Bize Süfyân, Nuseyr b. Zi'lûk'tan, o da Hubeyre b. Huzeyme'den anlattı; dedi ki: Hüseyin öldürüldüğünde Rebî' b. Huseym şöyle dedi: "Ey gökleri ve yeri yaratan, gaybı ve görünen alemi bilen Allahım! Kullarının ihtilaf edip durdukları şeyler hakkında Sen hüküm vereceksin."

7532- Dedi ki: Bize el-Fadl b. Dükeyn haber verip dedi ki: Bize Fıtr, Münzir'den anlattı; dedi ki: Hüseyin öldürüldüğünde Kûfe halkının ileri gelenlerinden, aralarında Ebû Bürde'nin de bulunduğu bir grup: "Bizi Rebî' b. Huseym'e götürün de bu husustaki görüşünü öğrenelim." dediler. Yanına varıp: "Hüseyin öldürüldü." dediler. O da: "Gördünüz mü, şayet Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Kûfe'ye girseydi ve orada Ehl-i Beyt'inden biri bulunsaydı, onlardan başkasına mı konuk olurdu?" dedi. Böylece onun görüşünü anlamış oldular.

7533- Dedi ki: Bize el-Fadl b. Dükeyn haber verip dedi ki: Bize Süfyân bir ihtiyardan naklen anlattı; dedi ki: Hüseyin b. Ali şehit edildiğinde Rebî' b. Huseym