$ 1306 - زياد بن الحارث الصدائي

1306 - Ziyâd b. el-Hâris es-Sudâî

7028 - Dedi ki: Bize Muhammed b. Ömer ve Muhammed b. Kesîr el-Abdî haber verip dediler ki: Bize Süfyân es-Sevrî, Abdurrahman b. Ziyâd b. En'am'dan, o Ziyâd b. Nuaym el-Hadramî'den, o da Ziyâd b. el-Hâris es-Sudâî'den haber verdi, dedi ki: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem kavmime karşı bir ordu göndermek istedi. Ben de yanına geldim ve dedim ki: Yâ Resûlallah, kavmime bir ordu göndereceğin haberi bana ulaştı; orduyu geri çevir, kavmimin ve onların İslâm'a girmelerinin kefili bana. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem onları geri çevirdi.

Dedi ki: Ben de onlara bir mektup yazdım, derken onların heyeti gelip İslâm'a girdiklerini bildirdiler. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bana dedi ki: Ey Sudâ kardeşi, sen kavmin içinde gerçekten itaat edilen birisin. Ben de dedim ki: Hayır, Allah onlara hidayet verdi, bu Allah'tandır ve Resûlü'ndendir. Sonra dedim ki: Yâ Resûlallah, bana kavmim üzerine beni emir kılan bir mektup yaz. Dedi ki: O da bunu yaptı ve bana bir mektup yazdı. Dedi ki: Ondan kavmimin zekâtından bana vermesini ve bunu da yazmasını istedim, o da yaptı ve bana yazdı.

Derken ben Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile beraberken bir topluluk gelip kendi görevlilerinden şikâyet ettiler, sonra dediler ki: Yâ Resûlallah, cahiliye döneminde kendisiyle aramızda olan bir şey yüzünden bizden alındı. Bunun üzerine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu: Mümin için emirlikte hayır yoktur. Sonra bir adam kalkıp dedi ki: Yâ Resûlallah, bana zekâttan ver. Bunun üzerine dedi ki: Allah, zekâtın taksimini ne yakın bir meleğe ne de gönderilmiş bir peygambere havale etmedi, tâ ki onu sekiz kısma ayırıncaya kadar. Eğer sen bu kısımlardan biriysen sana veririm, eğer ondan müstağni isen, o ancak baş ağrısı ve karın hastalığıdır.

Ben de dedim ki: Yâ Resûlallah, iki mektubumu da benden geri al. Dedi ki: Neyin var? Ben de dedim ki: Seni emirlik hakkında söylediğin şeyi söylerken işittim, zekât hakkında söylediğin şeyi de söylerken işittim. Dedi ki: Ben onu şimdi de söylüyorum; dilersen kabul et, dilersen bırak.

Dedi ki: Muhammed b. Ömer bu hadiste aynı isnadla şunu ekledi: Dedi ki, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem o iki mektubu -yani iki mektubu- geri kabul etti, sonra dedi ki: Bana kavminden istihdam edeceğim bir adam göster. Ben de kavmimden bir adamı gösterdim, onu görevlendirdi. Dedim ki: Yâ Resûlallah, bizim bir kuyumuz var; kış olunca suyu bize yeter, yaz olunca azalır ve biz sular üzerine dağılırız, İslâm bugün bizde azdır ve biz korkuyoruz; bizim kuyumuz için Allah'a dua et. Bunun üzerine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem dedi ki: Bana yedi çakıl taşı ver. Onları elinde ovuşturdu, sonra bana verdi ve dedi ki: Oraya vardığında bir bir at ve Allah'ın adını an. Dedi ki: Ben de öyle yaptım, şu ana kadar onun dibine ulaşamadık.

Dedi ki: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bazı seferlerindeydi, akşam vakti yürüdü, ben de onunla beraber yürüdüm -yani gecenin başında yola çıktılar- ben güçlü bir adamdım, ashabı ondan ayrılıp dağılmaya başladı, ben ise devesinin yularına yapıştım. Seher vakti olunca dedi ki: Ey Sudâ kardeşi, ezan oku. Dedi ki: Bineğimin üzerinde ezan okudum. Sonra yürüdük, nihayet konakladı, ihtiyacını gidermeye gitti, sonra döndü ve dedi ki: Ey Sudâ kardeşi, yanında su var mı? Dedim ki: Kırbamda biraz bir şey var. Dedi ki: Onu getir. Ben de getirdim. Dedi ki: Dök. Ben de kırbadaki şeyi tasa döktüm. Dedi ki: Ashabı da birbiri ardınca gelmeye başladı.

Dedi ki: Sonra elini kabın üzerine koydu, parmaklarının her iki parmağı arasından fışkıran