$ 869- عامر بن الأكوع

869- Âmir b. el-Ekva'

O bir şairdi.

6136- Bize Fadl b. Dükeyn haber verdi, dedi ki: Bize Rebî' b. Ebî Sâlih, Mücezze' b. Zâhir'den rivayet etti ki, Âmir b. el-Ekva' -Hayber günü- müşriklerden bir adama vurup onu öldürdü, kendi kendini de yaraladı ve şöyle demeye başladı: "Kendimi öldürdüm." Bu haber Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'e ulaşınca şöyle buyurdu: "Onun için iki ecir vardır."

6136- Bize Muhammed b. Ömer haber verdi, dedi ki: Bana Muhammed b. Abdullah, Musa b. Muhammed b. İbrahim, Abdullah b. Cafer ez-Zührî ve başkaları anlattı, dediler ki: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Hayber'e giderken Âmir b. Sinan'a şöyle dedi: "İn ey İbnü'l-Ekva', bize şu hoş şiirlerinden ver." Bunun üzerine Âmir devesinden hızla indi, sonra Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in önünde recez okuyarak şöyle dedi:

"Allahım, sen olmasaydın biz hidayete eremezdik, ne sadaka verirdik ne namaz kılardık. Üzerimize sekînet indir, karşılaştığımızda ayaklarımızı sabit kıl. Biz, bize seslenildiğinde geliriz, sesle bize karşı hazırlık yaparlar."

Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem: "Allah sana rahmet etsin" buyurdu. Ömer b. Hattab: "Vallahi vacip oldu ya Resulallah!" dedi. Topluluktan bir adam ise: "Keşke onunla daha uzun süre yararlanabilseydik ya Resulallah" dedi.

Âmir Hayber günü şehit düştü; müşriklerden bir adama vurmaya gitti, ama kılıç geri döndü ve kendini yaraladı, sonra öldü. Rücî'ye taşındı ve Mahmud b. Mesleme ile birlikte bir mağarada bir kabre defnedildi. Muhammed b. Mesleme: "Ya Resulallah, kardeşimin kabri yanında bana bir arazi tahsis et" dedi. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem: "Sana atın koşabileceği kadar arazi vardır, eğer bu işi yaparsan iki atın koşabileceği kadar arazi senindir" buyurdu. Üseyd b. Hudayr ise: "Âmir'in ameli boşa gitti, kendini öldürdü" dedi. Bu söz Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e ulaşınca şöyle buyurdu: "Bunu söyleyen yalan söylemiştir; onun için iki ecir vardır. O, mücahid olarak cihad ederken öldü ve şüphesiz o, cennette dalgıç balığının yüzdüğü gibi yüzmektedir."

6137- Bize Hammad b. Mesade, Yezid b. Ebî Ubeyd'den, o da Seleme b. el-Ekva''dan rivayet etti ki: Bir adam Âmir'e "Bize şu hoş şiirlerinden dinlet" dedi. Âmir şair bir adamdı. Devesinden inip şöyle söyleyerek yürüdü:

"Allahım, sen olmasaydın biz hidayete eremezdik, ne sadaka verirdik ne namaz kılardık. Bize bağışla, sana feda olsun kazandığımız şeyler, karşılaştığımızda ayaklarımızı sabit kıl. Üzerimize sekînet indir; biz, bize seslenildiğinde geliriz, sesle bize karşı hazırlık yaparlar."

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem: "Bu şarkı söyleyen kimdir?" diye sordu. "İbnü'l-Ekva'" dediler. "Allah ona rahmet etsin" buyurdu. Topluluktan bir adam: "Vacip oldu ya Nebiyyallah, keşke onunla daha uzun süre yararlanabilseydik" dedi.

Ravi der ki: Âmir Hayber günü isabet aldı; Yahudilerden bir adama vurmaya gitti, ama kılıcın ucu kendi dizinin gözüne isabet etti. İnsanlar: "Âmir'in ameli boşa gitti, kendini öldürdü" dediler. Ben de Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Medine'ye döndükten sonra mescitteyken yanına gittim ve dedim ki: "Ya Resulallah, insanlar Âmir'in amelinin boşa gittiğini iddia ediyorlar." Buyurdu: "Bunu kim söylüyor?" Dedim ki: "Ensardan bazı adamlar, aralarında falanca ve falanca, ve Üseyd b. Hudayr." Buyurdu: "Bunu söyleyen yalan söylemiştir; onun için iki ecir vardır." Ve parmaklarıyla işaret etti -Hammad işaret parmağı ile orta parmağını göstererek- "O gerçekten mücahid olarak cihad etmiştir; onun gibi yürüyen az bir Arap vardır."