وفاة أبي بكر الصديق رضي الله تعالى عنه

Ebu Bekir es-Sıddîk radıyallahu anh'ın vefatı

Ebu Bekir radıyallahu anh ölüm döşeğine düşünce Âişe radıyallahu anhâ yanına geldi ve şu beyti mırıldandı: "Ömrün olsun, malın-mülkün fayda etmez kişiye, hırıltılı bir nefesle boğazı sıkıştığında ve göğsü daralınca."

Bunun üzerine Ebu Bekir yüzünü açıp şöyle dedi: "Öyle değil, şöyle söyle: 'Ölüm sarhoşluğu hak olarak geldi; işte bu, senin kaçıp kurtulmaya çalıştığın şeydi.' Şu iki elbisemi görün, onları yıkayın ve beni bunlarla kefenleyin; çünkü diri, yeniye ölüden daha muhtaçtır."

Âişe radıyallahu anhâ onun ölümü sırasında şöyle dedi: "O beyaz yüzlü kişi ki, yüzü hürmetine bulutlardan yağmur istenir; yetimlerin baharı, dulların sığınağıdır."

Bunun üzerine Ebu Bekir: "O, Allah'ın Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem'dir" dedi. Yanına girdiler ve: "Sana bir hekim çağıralım mı, seni bir görsün?" dediler. O: "Hekimim beni gördü zaten" dedi ve şöyle ekledi: "'Ben dilediğimi yaparım.'"

Selman-ı Farisî radıyallahu anh onu ziyarete geldi ve: "Ey Ebu Bekir, bize bir vasiyette bulun" dedi. O da şöyle dedi: "Allah size dünyayı açtı, ondan ancak yetecek kadarını alın. Bilin ki sabah namazını kılan kimse Allah'ın himayesindedir; sakın Allah'ın himayesindeki kimseye ihanet etmeyin, yoksa Allah onu yüzü üstü ateşe atar."

Ebu Bekir radıyallahu anh ağırlaşınca ve halk ondan birini halife tayin etmesini isteyince, Ömer radıyallahu anh'ı halife tayin etti. Halk ona: "Bize sert ve katı birini halife bıraktın, Rabbine ne diyeceksin?" dediler. O da: "Derim ki: Yarattıklarının en hayırlısını sizin üzerinize halife bıraktım" dedi.

Sonra Ömer radıyallahu anh'a haber gönderdi, o da geldi. Ebu Bekir ona şöyle dedi: "Sana bir vasiyette bulunacağım. Bil ki Allah'ın gündüzde bir hakkı vardır, geceleyin onu kabul etmez; gecede de bir hakkı vardır, gündüzde onu kabul etmez. Farz eda edilmedikçe nafile kabul olunmaz. Kıyamet günü tartıları ağır gelenlerin tartıları, dünyada hakka tabi olmaları ve bunun onlara ağır gelmesi sebebiyle ağır gelmiştir; içine ancak hakkın konulduğu bir mizan için ağır gelmesi hak olmuştur. Tartıları hafif gelenlerin tartıları da batıla tabi olmaları ve bunun onlara hafif gelmesi sebebiyle hafif gelmiştir; içine ancak batılın konulduğu bir mizan için hafif gelmesi hak olmuştur.

Allah, cennet ehlini en güzel amelleriyle zikretmiş, kötülüklerini bağışlamıştır; bunu duyan kişi 'ben bunlardan aşağıdayım, onların yaptığı sâlih amelin derecesine ulaşamam' der. Allah azap âyetini de zikretmiştir ki bunu duyan da 'ben bunlardan daha hayırlıyım' demesin. Allah rahmet âyetini ve azap âyetini zikretmiştir ki mü'min hem ümitli hem korkulu olsun, kendini tehlikeye atmasın ve Allah'tan hak olmayan bir şeyi ummasın.

Eğer bu vasiyetimi korursan, senin için ölümden daha sevimli bir gaib olmaz, ki ondan kaçış yoktur. Eğer vasiyetimi zayi edersen, senin için ölümden daha nefret edilir bir gaib olmaz, ki yine ondan kaçış yoktur ve sen ondan kurtulamazsın."

Said b. Müseyyeb şöyle dedi: Ebu Bekir radıyallahu anh can çekişirken sahabeden bazı kimseler yanına geldiler ve: "Ey Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in halifesi, bize bir azık ver, senin bu halini görüyoruz" dediler. Ebu Bekir şöyle dedi: "Kim şu sözleri söyler ve ölürse, Allah onun ruhunu Ufk-ı Mübîn'e koyar." Dediler: "Ufk-ı Mübîn nedir?" O dedi: "Arşın önünde bir düzlüktür; içinde Allah'ın bahçeleri, nehirleri ve ağaçları vardır, her gün ona yüz rahmet iner. Kim bu duayı okursa, Allah onun ruhunu bu yere koyar:

'Allahım, sen mahlûkatı onlara hiçbir ihtiyacın olmaksızın yarattın; sonra onları iki gruba ayır